W planowaniu procesu wykonania technologii montażu kluczowe jest rozpoczęcie od założeń wejściowych, czyli informacji, które determinują wszystkie kolejne decyzje technologiczne i organizacyjne. Takimi założeniami są przede wszystkim przeznaczenie wyrobu (jak ma działać, jakie ma wymagania jakościowe, bezpieczeństwa i niezawodności) oraz wielkość produkcji (jednostkowa, małoseryjna, seryjna, masowa).
Odpowiedź "określenia przeznaczenia wyrobu oraz wielkości produkcji." jest właściwa, ponieważ bez tych danych nie da się racjonalnie wybrać sposobu montażu ani zaplanować zasobów. Inaczej planuje się montaż prototypu lub krótkiej serii (często większa elastyczność, więcej operacji ręcznych), a inaczej montaż wielkoseryjny (większa powtarzalność, możliwość potoku, specjalnego oprzyrządowania i automatyzacji).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują jako pierwszy krok?
- "ustalenia metody montażu i przeznaczenia wyrobu." miesza dwa poziomy: przeznaczenie wyrobu jest założeniem, ale metoda montażu jest już decyzją wynikającą z założeń (w tym z wielkości produkcji, kosztów i wymagań jakości).
- "wyboru metod kontrolno pomiarowych w procesie produkcji." to etap szczegółowy. Metody kontroli dobiera się do wymagań jakościowych wyrobu oraz do przyjętej metody montażu i organizacji procesu; nie jest to punkt startowy.
- "ustalenia norm czasowych zależnych od kwalifikacji pracownika." dotyczy normowania i organizacji pracy. Normy czasu wyznacza się dopiero po zaplanowaniu operacji, kolejności czynności, narzędzi i metody montażu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać schemat: najpierw "co i ile?" (przeznaczenie i wielkość produkcji), potem "jak?" (metoda montażu, organizacja), następnie "jak sprawdzę?" (kontrola i pomiary), a na końcu "ile to trwa i kosztuje?" (normowanie, czasy, zasoby).
