Płaskie pasy napędowe w maszynach stacjonarnych stanowią typowe zagrożenie mechaniczne: mogą pochwycić odzież, rękawice lub część ciała operatora. Dlatego od strony obsługi stosuje się zabezpieczenia ograniczające dostęp do strefy ruchu pasa.
Wymagana wysokość barierki wynosząca co najmniej 1,10 m odpowiada minimalnej wysokości poręczy/balustrad ochronnych stosowanych jako fizyczna bariera oddzielająca człowieka od zagrożenia. Taka wysokość zmniejsza ryzyko niezamierzonego przechylenia się i sięgnięcia do napędu podczas pracy, a jednocześnie pozwala na kontrolę wzrokową działania pasa.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- 0,70 m i 0,90 m to wysokości, które mogą występować w innych zastosowaniach (np. niskie barierki porządkowe), ale jako zabezpieczenie przy strefie niebezpiecznej maszyny są zbyt małe – operator może łatwo sięgnąć ponad barierką lub ją przekroczyć.
- 0,50 m pełni co najwyżej funkcję umownego wyznaczenia granicy, lecz nie stanowi realnej ochrony przed kontaktem z ruchem pasa.
W praktyce należy pamiętać, że samo istnienie barierki nie zwalnia z innych wymagań: elementy ruchome układu napędowego powinny być osłonięte, a osłony i wygrodzenia muszą uniemożliwiać dostęp do zagrożenia. Barierki nie wolno demontować "dla wygody" w czasie pracy – czynności obsługowe wykonuje się po zatrzymaniu i zabezpieczeniu napędu przed uruchomieniem.
