W technologii Adobe Flash (dawniej Flash Professional) plik FLA był formatem źródłowym projektu. Zawierał elementy edytowalne, takie jak grafika wektorowa, osie czasu animacji oraz zasoby potrzebne do przygotowania materiału multimedialnego.
Aby taki projekt dało się odtwarzać na stronie WWW, nie udostępniano w Internecie pliku FLA, tylko wykonywano operację publikowania/kompilacji do formatu SWF. SWF był plikiem wynikowym (binarnym), przeznaczonym do uruchomienia w przeglądarce z użyciem wtyczki Flash Player.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- JPG – format stratnej kompresji obrazu rastrowego. Nadaje się do zdjęć i grafiki statycznej, ale nie jest natywnym formatem publikacji animacji interaktywnych Flash.
- GIF – format rastrowy, może przenosić proste animacje klatkowe, jednak nie zastępuje formatu SWF, który obsługiwał bogatą interaktywność i logikę działania (np. skrypty) w środowisku Flash.
- TIFF – format wysokiej jakości używany głównie w poligrafii i archiwizacji obrazu. Nie jest typowym formatem do umieszczania i uruchamiania projektów Flash w przeglądarce.
Warto pamiętać o kontekście historycznym: Flash Player został wycofany, a współczesne narzędzia (np. Adobe Animate) kierują publikację do technologii takich jak HTML5/Canvas, WebGL czy SVG. Jednak w klasycznym pipeline Flash poprawna relacja brzmiała: FLA → publikacja → SWF.
