Kompresja bezstratna (lossless) polega na takim kodowaniu danych, aby po dekompresji można było odtworzyć dokładnie ten sam zapis, który był przed kompresją. W praktyce oznacza to, że nie usuwa się żadnych elementów sygnału na stałe, a jedynie wykorzystuje powtarzalności i zależności w danych (redundancję), aby zapisać je krócej.
Dlatego odpowiedź "taką samą ilość informacji, ale mniejszy rozmiar." jest poprawna: informacja (z punktu widzenia możliwości rekonstrukcji oryginału) pozostaje identyczna, natomiast rozmiar pliku najczęściej maleje, bo dane są zapisane efektywniej.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "taką samą ilość informacji i taki sam rozmiar." – to przeczy istocie kompresji. Skoro stosujemy kompresję, celem jest zmniejszenie rozmiaru (choć stopień zmniejszenia może być różny).
- "zmniejszoną ilość informacji i mniejszy rozmiar." – to opis kompresji stratnej (lossy), gdzie część danych jest trwale odrzucana, aby uzyskać większą redukcję rozmiaru.
- "zmniejszoną ilość informacji." – niepełne i mylące: w kompresji bezstratnej ilość informacji nie maleje, a w stratnej zwykle maleje także rozmiar; sama "ilość informacji" bez odniesienia do rozmiaru nie oddaje kluczowej różnicy między typami kompresji.
W kontekście pracy technika tyfloinformatyka taka wiedza pomaga doradzić użytkownikowi format zapisu nagrań (np. do archiwizacji lub dalszej obróbki) oraz wyjaśnić, dlaczego "mniejszy plik" nie zawsze oznacza "gorszą jakość" – zależy to od tego, czy kompresja jest bezstratna czy stratna.
