KWALIFIKACJA CHM5 - CZERWIEC 2020 (test 2)

Szalki (płytki) Petriego to podstawowy sprzęt mikrobiologiczny używany do hodowli mikroorganizmów na podłożach stałych (np. agar). Jeżeli celem jest ocena czystości mikrobiologicznej powietrza, to wynik uzyskuje się przez wyhodowanie drobnoustrojów obecnych w próbce (lub opadłych z powietrza na powierzchnię podłoża) i późniejszą obserwację/ zliczanie kolonii.

Dlatego odpowiedź "czystości mikrobiologicznej powietrza" jest właściwa: szalka Petriego umożliwia ujawnienie obecności mikroorganizmów dzięki ich wzrostowi na pożywce. W praktyce spotyka się podejścia takie jak ekspozycja płytek w pomieszczeniu albo pobór powietrza urządzeniem i przeniesienie materiału na podłoże – w obu przypadkach kluczowe jest to, że badanie kończy się hodowlą i oceną kolonii.

Pozostałe odpowiedzi dotyczą parametrów, których nie mierzy się metodą hodowlaną:

• "zawartości pyłu PM2,5 w powietrzu" – pył zawieszony oznacza się metodami pyłomierzowymi (np. grawimetrycznymi/automatycznymi analizatorami). Szalka Petriego nie jest przyrządem do ilościowego pomiaru frakcji PM2,5.
• "wilgotności względnej powietrza" – to parametr fizyczny mierzony higrometrami lub czujnikami (psychrometr, czujnik pojemnościowy itp.), a nie przez hodowlę na podłożu.
• "stężenia SO₂ w powietrzu atmosferycznym" – dwutlenek siarki to zanieczyszczenie gazowe, oznaczane metodami analitycznymi i/lub automatycznymi analizatorami gazów. Szalka Petriego nie służy do oznaczania stężeń gazów.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się szalka Petriego, kluczowe skojarzenia to: mikrobiologia, podłoże, posiew, kolonie. Gdy mowa o pyłach (PM) – myśl o filtrach i pyłomierzach; przy gazach (np. SO₂) – o analizatorach gazowych; przy wilgotności – o higrometrach.