Skróty PM10 i PM2,5 odnoszą się do pyłu zawieszonego (aerozolu cząstek stałych i ciekłych) w powietrzu. Są to nazwy frakcji wyodrębnionych według wielkości cząstek – w praktyce używa się pojęcia średnicy aerodynamicznej i "odcięcia" frakcji na poziomie 10 µm oraz 2,5 µm. Oznaczenia te mówią więc, jakiej klasy rozmiarowej dotyczy pomiar lub ocena.
Odpowiedź "średnicy pyłów zawieszonych odprowadzanych do atmosfery" jest trafna o tyle, że wskazuje na powiązanie PM10/PM2,5 z rozmiarem cząstek. Trzeba jednak pamiętać, że w praktyce PM10/PM2,5 używa się przede wszystkim w kontekście stanu powietrza (imisji) i monitoringu, a nie tylko emisji ze źródeł.
Pozostałe propozycje są błędne, bo opisują inne parametry:
- "częstotliwość emisji gazów odlotowych" dotyczy dynamiki pracy źródła i gazów, a nie klasy wielkości cząstek pyłu;
- "dopuszczalny poziom stężenia całodobowego pyłów" odnosi się do kryterium oceny (limit/poziom), natomiast PM10/PM2,5 to nazwy frakcji – stężenie jest dopiero wartością liczbową tej frakcji (np. w µg/m³);
- "temperatura gazów odlotowych" to parametr termiczny strumienia gazu, niezwiązany z definicją frakcji PM.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "stężenie", "temperatura", "częstotliwość", to są to zwykle wielkości procesowe. Skróty PM10/PM2,5 rozpoznawaj jako klasy rozmiaru pyłu.
