KWALIFIKACJA GIW13 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 19.
Po analizie fragmentu diagramu ciężarowskazu określ, która operacja w otworze wiertniczym rozpoczęta została o godzinie 4:00.
Ilustracja przedstawia wykres liniowy, który obrazuje zależność między czasem a ciężarem na haku w kontekście operacji
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Głębienie otworu wiertniczego rozpoznaje się na diagramie ciężarowskazu po charakterystycznym przebiegu obciążenia w czasie odpowiadającym pracy na dnie: cyklicznym/regularnym trendzie związanym z postępem wiercenia, innym niż przebieg podczas płukania oraz operacji zapuszczania lub wyciągania przewodu.

Pełne wyjaśnienie:

Ciężarowskaz (zapis obciążenia/haka w funkcji czasu) pozwala odtworzyć, jaką operację wykonywano w otworze oraz kiedy nastąpiły przejścia między operacjami. W pytaniu należy wskazać operację, która rozpoczęła się o 4:00, czyli taką, której start jest widoczny jako zmiana charakteru przebiegu na wykresie właśnie w tym momencie.

Odpowiedź "Głębienie otworu wiertniczego." jest właściwa, gdyż rozpoczęcie głębienia zwykle wiąże się z przejściem do przebiegu typowego dla pracy na dnie: obciążenie i jego wahania odzwierciedlają cykl pracy narzędzia i postęp wiercenia, a zapis staje się inny niż w fazach pomocniczych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym kontekście:

  • "Płukanie otworu wiertniczego." jest operacją, w której przewód może pozostawać w określonym położeniu, a zapis obciążenia bywa bardziej stabilny lub ma inny, mniej "roboczy" charakter niż podczas urabiania skały. Jeśli o 4:00 widać przejście do przebiegu odpowiadającego pracy na dnie, to nie jest to typowe rozpoczęcie płukania.
  • "Wyciąganie przewodu wiertniczego." (tripping out) zwykle daje sygnaturę związaną z odciążaniem/obciążaniem podczas podnoszenia i pokonywania oporów w otworze; jest to inny rodzaj zmian niż przy pracy na dnie w trakcie wiercenia.
  • "Zapuszczanie przewodu wiertniczego." (tripping in) generuje przebieg odpowiadający opuszczaniu kolumny, kontrolowaniu ciężaru i tarcia; również ma rozpoznawalny charakter odmienny od głębienia.

Wskazówka egzaminacyjna: aby nie pomylić operacji, porównuj trend przed 4:00 i po 4:00, a nie tylko pojedynczy "skok" na wykresie. Najpierw ustal, czy widać sygnaturę ruchu przewodu (zapuszczanie/wyciąganie), czy sygnaturę pracy na dnie (głębienie), czy raczej przebieg typowy dla operacji pomocniczej (np. płukanie).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Ciężarowskaz to przyrząd i zapis (wykres) pokazujący zmiany obciążenia na haku/linach wiertniczych w czasie. Pomaga rozpoznawać, czy trwa głębienie, płukanie lub operacje zapuszczania i wyciągania przewodu, bo każda z nich daje typową "sygnaturę" na wykresie.
Najczęściej widać zmianę charakteru przebiegu na taki, który odpowiada pracy na dnie: regularne wahania i trend związany z urabianiem skały oraz postępem wiercenia. Kluczowe jest porównanie fragmentu wykresu tuż przed i tuż po wskazanej godzinie.
Obie operacje mogą odbywać się bez dużych przemieszczeń przewodu, więc część zmian na wykresie wydaje się podobna. Różnicę robi "roboczy" charakter pracy na dnie podczas głębienia (inne wahania obciążenia) oraz to, czy zapis wygląda jak stabilizacja typowa dla operacji pomocniczej.
Wyciąganie zwykle wiąże się z przebiegiem pokazującym cykliczne zmiany obciążenia wynikające z podnoszenia i zatrzymań, a także z wpływem oporów w otworze. To inna sygnatura niż podczas głębienia, gdzie dominują zmiany związane z pracą na dnie.
Zapuszczanie często daje przebieg związany z kontrolowanym opuszczaniem kolumny: obciążenie zmienia się w sposób odpowiadający ruchowi w dół i tarciu w otworze. W porównaniu z głębieniem mniej widać sygnały typowe dla urabiania skały na dnie.
Analizuje się je na bieżąco podczas wiercenia oraz przy sporządzaniu raportów dobowych i analizie postępu robót. Diagramy pomagają potwierdzić czasy operacji, zauważyć nieplanowane zdarzenia i szybciej zidentyfikować problemy (np. wzrost oporów, nietypowe obciążenia).
Typowe błędy to: wybór odpowiedzi "na skojarzenie" bez analizy wykresu, patrzenie tylko na jeden punkt zamiast na trend w czasie, oraz mylenie operacji trippingu (zapuszczanie/wyciąganie) z głębieniem. Pomaga systematyczne porównywanie odcinków przed i po wskazanej godzinie.
Praca na dnie (głębienie) ma zwykle bardziej "roboczy" przebieg: wahania i zmiany obciążenia odpowiadające cyklowi wiercenia. Operacje pomocnicze (np. płukanie) częściej dają stabilniejszy przebieg lub zmiany wynikające z innego celu pracy, bez typowych cech urabiania.
W takich zadaniach nie. Kluczowe jest wskazanie operacji na podstawie konkretnego fragmentu wykresu oraz godziny przejścia. Sama znajomość nazw operacji nie wystarczy, bo pytanie dotyczy identyfikacji rozpoczęcia operacji z zapisu parametrów.
Najlepiej pracować na zestawie przykładowych zapisów (diagramów) i ćwiczyć przypisywanie sygnatur do operacji: głębienie, płukanie, zapuszczanie, wyciąganie. Warto uczyć się "parami" (np. zapuszczanie vs wyciąganie), bo wtedy łatwiej wychwycić różnice w trendach i skokach obciążenia.
info

Statystycznie 37% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z interpretacji zapisów parametrów wiercenia (ciężar, moment, ciśnienie) używane w kształceniu w zawodach wiertniczych
  • Instrukcje stanowiskowe/technologiczne wiertni dotyczące prowadzenia operacji: głębienie, płukanie, tripping
  • Zadania treningowe z rozpoznawania operacji na podstawie wykresów czasowych (przykładowe diagramy ciężarowskazu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego