Pierwsza odbitka z danej formy drukowej w druku offsetowym jest przede wszystkim materiałem do wstępnej kontroli ustawień przed wejściem w stabilny nakład. Na tym etapie operator ocenia, czy to, co zostało przeniesione z formy na podłoże, jest umieszczone we właściwym miejscu i czy nie widać oczywistych błędów ustawienia.
Odpowiedź "położenie obrazu na podłożu drukowym" jest właściwa, ponieważ po pojedynczej odbitce da się zweryfikować elementy geometryczne: czy obraz nie jest przesunięty, czy mieści się w założonym polu zadruku oraz czy ogólne ustawienie względem arkusza wygląda prawidłowo. To kontrola, którą można wykonać natychmiast po pojawieniu się pierwszego arkusza z maszyny.
Pozostałe propozycje dotyczą cech, które zwykle wymagają:
- powtarzalności – czyli porównania kilku lub wielu odbitek w czasie; nie da się mówić o "powtarzalności" na podstawie jednej sztuki, bo brakuje punktu odniesienia,
- przyrostu punktu rastrowego – jest parametrem kontrolnym związanym z przenoszeniem rastra i zwykle ocenia się go pomiarowo oraz po ustabilizowaniu farbowo-wodnym; pojedyncza odbitka rozruchowa może nie odzwierciedlać warunków pracy w nakładzie,
- natężenia koloru – samo wrażenie barwy na pierwszym arkuszu bywa mylące, bo w rozruchu dopiero dochodzi do równowagi farba–woda i ustawień farbowych; do wiarygodnej oceny często potrzebne są kolejne odbitki i/lub pomiary.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się warunek "po pierwszej odbitce", najczęściej chodzi o kontrolę tego, co można sprawdzić od razu i jednorazowo (ustawienie/położenie), a nie o parametry wymagające serii, stabilizacji lub pomiaru.
