W robotach hydrotechnicznych i utrzymaniowych, takich jak odmulanie koryta rzeki po przejściu fali powodziowej, kluczowym parametrem jest objętość (kubatura) materiału, który należy wybrać z koryta. Tę objętość wykorzystuje się m.in. do:
- przedmiaru i obmiaru robót,
- kalkulacji kosztów i rozliczeń,
- organizacji transportu oraz składowania urobku.
W takiej skali robót standardowo stosuje się jednostkę metr sześcienny, czyli m3. Jest to podstawowa jednostka objętości używana w inżynierii lądowej i wodnej do opisu kubatury wykopów, nasypów oraz urobku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- dm3 – decymetr sześcienny jest jednostką równoważną 1 litrowi i dobrze sprawdza się przy małych objętościach (np. w laboratorium, przy dozowaniu). W odmulaniu objętości są zwykle o wiele większe, więc zapis w dm3 byłby niepraktyczny.
- l – litr jest powszechną jednostką użytkową, ale nie jest standardem obmiaru robót ziemnych i hydrotechnicznych. Przy dużych ilościach osadów zapis w litrach byłby nieczytelny i łatwo prowadziłby do pomyłek skali.
- hl – hektolitr bywa spotykany w obrocie handlowym dla cieczy, natomiast w obmiarze robót w korytach rzek nie jest typową jednostką rozliczeniową. Nie odpowiada standardowej praktyce kosztorysowej i dokumentacyjnej dla robót odmuleniowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "objętości robót" w terenie (wykop, urobek, osady, kubatura), w większości przypadków właściwą jednostką będzie m3.
