Naprawa oprawy przez lutowanie wpływa przede wszystkim na geometrię oprawy i na sposób osadzenia soczewek. Wysoka temperatura oraz docisk mogą spowodować odkształcenie obręczy, mostka lub zawiasów, a to z kolei może wywołać niepożądany nacisk na soczewki albo zmianę ich położenia.
Dlatego po takiej naprawie wykonuje się kontrolę naprężeń na polaryskopie. Pozwala to wykryć skręcenie soczewki lub punktowe naprężenia wynikające z odkształcenia oprawy. Takie naprężenia mogą powodować dyskomfort, a w skrajnych przypadkach również zauważalne zniekształcenia obrazu.
Sprawdza się także ustawienie osi cylindra, ponieważ w soczewkach torycznych nawet niewielki obrót soczewki w oprawie skutkuje nieprawidłową korekcją astygmatyzmu. Z praktycznego punktu widzenia jest to kontrola wrażliwa na manipulacje oprawą (podgrzewanie, doginanie, lutowanie i ponowne osadzanie).
Istotna jest również symetryczność zamykania zauszników i ogólna symetria pracy zawiasów. Po naprawie w okolicy zawiasu łatwo o minimalne przekoszenie, które wpływa na komfort użytkowania oraz trwałość mechanizmu.
Natomiast kontrola "zgodności mocy soczewek z receptą" odnosi się do weryfikacji, czy okulary zostały wykonane zgodnie z receptą i zleceniem. Sama czynność lutowania oprawy nie zmienia mocy optycznej soczewek, więc nie jest to typowy element kontroli wykonywany w związku z lutowaniem oprawy. Może zostać wykonany dodatkowo w ramach pełnego przeglądu, ale nie wynika bezpośrednio z tej naprawy.
Dlatego odpowiedzi dotyczące polaryskopu, osi cylindra i symetrii zauszników opisują kontrole logicznie powiązane z ryzykiem zmian po lutowaniu, a "zgodność mocy soczewek z receptą" dotyczy innego etapu kontroli jakości.
