Po wykonaniu rozkroju kontrola jakości polega na sprawdzeniu, czy wymiary i kształt wykrojów są zgodne z szablonami (wzorcami). Kluczowa jest tu zasada nieodwracalności cięcia: po odcięciu elementu od układu materiału nie można "dodać" brakującej tkaniny do wykroju, natomiast można usunąć jej nadmiar.
Dlatego poprawa wykroju bez zmiany wielkości odzieży jest możliwa tylko wtedy, gdy element jest za duży w stosunku do szablonu. Taki błąd oznacza, że istnieje naddatek (np. na krawędzi), który można skorygować przez dokładne przycięcie do linii wzorcowej. Po korekcie element wraca do właściwego wymiaru, więc finalny rozmiar wyrobu nie ulega zmianie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "za wąskie" – w jednym kierunku brakuje szerokości. Nie da się jej odzyskać przez jakąkolwiek obróbkę wykroju; w szyciu można co najwyżej pogorszyć dopasowanie lub naruszyć założone zapasy, co zmieni rozmiar/kształt.
- "za małe" – brakuje materiału ogólnie, więc element po zszyciu z innymi częściami wymusi zmniejszenie wymiarów odzieży albo spowoduje wady montażu. Poprawa bez zmiany rozmiaru jest niemożliwa.
- "za krótkie" – brakuje długości, której nie da się "wydłużyć" po rozkroju. Próby kompensacji (np. naciąganie, zmniejszanie zapasów) prowadzą do różnic wymiarowych i spadku jakości.
W praktyce inspektor jakości porównuje wykroje z szablonami (mierzy i przykłada). Jeśli widzi nadmiar, kieruje element do przycięcia; jeśli widzi niedobór, element zwykle kwalifikuje się do odrzutu i ponownego wykrojenia, aby utrzymać powtarzalność rozmiarów w produkcji.
