KWALIFIKACJA DRM4 - STYCZEŃ 2015

Opis "po wyschnięciu powłoki lakieru na powierzchni drewna wyczuwalne są drobne zgrubienia" wskazuje na wadę odczuwalną dotykiem, związaną z tym, jak lakier zachował się na podłożu. Odpowiedź "zastosowanie zbyt rzadkiego lakieru" jest właściwa, ponieważ zbyt niska lepkość (zbyt mocne rozcieńczenie) powoduje intensywniejsze wnikanie w pory drewna i może prowadzić do podniesienia włókien. Po wyschnięciu daje to efekt drobnej, równomiernej chropowatości lub "włosa", odbieranej jako zgrubienia na całej powierzchni.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują tak dobrze do opisu?

• "duża wilgotność lakierowanej powierzchni" częściej skutkuje problemami z przyczepnością, wydłużonym schnięciem, zmętnieniem lub plamami, a nie typowym, równomiernym "drobnoziarnistym" zgrubieniem wynikającym z podniesienia włókien.
• "nierównomierne nałożenie warstwy lakieru" zwykle objawia się smugami, różnicami połysku, zaciekami lub falowaniem grubości powłoki. To są wady bardziej "wizualne" i miejscowe, a nie drobne zgrubienia równomiernie wyczuwalne dotykiem.
• "nieodpylenie powierzchni przed lakierowaniem" prowadzi do wtrąceń pyłu i grudek w powłoce, ale typowo są to punktowe, twardsze zanieczyszczenia (pojedyncze "ziarenka"), a nie efekt wynikający z pracy włókien drewna po zastosowaniu zbyt rzadkiego materiału.

W praktyce stolarskiej, aby ograniczać taki efekt, kontroluje się lepkość/rozcieńczenie zgodnie z instrukcją producenta, dba o właściwe przygotowanie podłoża, a przy podniesionym włosie stosuje się odpowiedni szlif (np. międzywarstwowy) i dokładne odpylanie przed kolejną warstwą.