W maszynie stębnowej po zakończeniu szycia należy wykonać czynności tak, aby nie uszkodzić szwu, nie zdeformować materiału i nie spowodować kolizji igły z tkaniną podczas wyjmowania wyrobu. Z tego powodu praktyczną zasadą jest doprowadzenie do sytuacji, w której materiał można swobodnie wysunąć spod stopki i bezpiecznie odciąć nici.
Dlaczego poprawne jest: "igła jest w górnym położeniu, stopka podniesiona"?
- Igła w górnym położeniu oznacza, że nie przebija materiału. Zmniejsza to ryzyko zahaczenia, zaciągnięcia nici lub przypadkowego przesunięcia materiału przy igle tkwiącej w tkaninie.
- Stopka podniesiona zwalnia docisk, dzięki czemu materiał można wysunąć bez szarpania. To ogranicza możliwość rozciągnięcia lub marszczenia końcówki szwu oraz ułatwia równe obcięcie nitek.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "igła i podciągacz nici są w dolnym położeniu" – przy igle w dole materiał jest unieruchomiony przebiciem, co sprzyja zaciągnięciu, skrzywieniu igły lub uszkodzeniu materiału przy manipulowaniu i cięciu. Dodatkowo nie jest to typowe ustawienie do bezpiecznego wyjmowania wyrobu.
- "naprężacz talerzykowy jest zaciśnięty" – stan naprężacza nie jest kluczowym warunkiem samego odcięcia nici. O bezpieczeństwie i możliwości wysunięcia wyrobu decyduje przede wszystkim położenie igły i stopki.
- "igła i stopka są opuszczone" – to ustawienie odpowiada fazie szycia, a nie zakończeniu. Stopka dociska materiał, a igła może blokować przesuw, więc próba odcięcia i wyjęcia materiału zwiększa ryzyko szarpnięcia nici i uszkodzeń.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o zakończenie szycia szukaj odpowiedzi, która zapewnia swobodne wyjęcie materiału i brak kontaktu igły z tkaniną. To zwykle oznacza: igła w górze + stopka w górze.