W praktyce technicznej i produkcyjnej (także w branży odzieżowej) norma opisuje uzgodnione wymagania, metody badań, terminologię lub zasady postępowania. Kluczowe jest to, że norma powstaje w procesie uzgadniania treści i opiera się na pracy specjalistów.
Cecha "Jest narzucona przez prawo" nie jest typowa dla normy, ponieważ obowiązek prawny wynika z aktów prawnych (np. ustaw, rozporządzeń), a nie z samego faktu istnienia normy. W wielu przypadkach norma jest dobrowolna do stosowania, czyli organizacja może ją przyjąć jako wewnętrzny standard jakości, ale nie musi tego robić tylko dlatego, że norma istnieje.
Pozostałe cechy pasują do typowego rozumienia normy:
- "Jest dobrowolna do stosowania" – to najczęstsza zasada: norma jest narzędziem ujednolicenia i jakości, a nie nakazem.
- "Jest powszechnie akceptowana i stosowana" – norma ma sens wtedy, gdy jest rozpoznawalna i używana w danej branży, co ułatwia współpracę, porównywalność i kontrolę jakości.
- "Jest tworzona przez ekspertów w danym obszarze" – normy opracowują zespoły specjalistów, którzy uzgadniają treść i definicje.
Warto pamiętać o częstym "haczyku" egzaminacyjnym: czasem przepisy mogą odwoływać się do norm (np. wymagając spełnienia określonych parametrów). To jednak nadal nie znaczy, że norma sama z siebie jest prawem – obowiązek wynika z przepisu, a norma jest wtedy wskazaną metodą/odniesieniem.
