W uprawie pieczarki kluczowe jest zachowanie właściwej kolejności etapów, ponieważ każdy kolejny krok opiera się na efektach poprzedniego.
Pasteryzacja jest wykonywana na podłożu przed kontaktem z grzybnią. Jej celem jest ograniczenie niepożądanych organizmów (mikroorganizmów konkurencyjnych), które mogłyby szybciej niż pieczarka zasiedlić podłoże i obniżyć plon. Z technologicznego punktu widzenia to etap przygotowania warunków do bezpiecznego wzrostu grzybni.
Inokulacja (zaszczepienie) to wprowadzenie grzybni do przygotowanego podłoża. Ten etap logicznie nie może poprzedzać pasteryzacji, bo późniejsza obróbka termiczna uszkodziłaby lub zniszczyła zaszczepioną grzybnię.
Inkubacja następuje po inokulacji. Jest to czas przerostu grzybni w podłożu, zwykle w warunkach sprzyjających intensywnemu rozwojowi wegetatywnemu. Jeśli zamieni się miejscami inokulację i inkubację, powstaje nielogiczny ciąg: nie da się "inkubować" podłoża pieczarki bez wcześniejszego zaszczepienia go grzybnią.
Kultywacja jest etapem prowadzenia uprawy w kierunku wytwarzania owocników (faza produkcyjna), obejmuje m.in. utrzymanie właściwego mikroklimatu i organizację zbiorów. Umieszczenie kultywacji wcześniej niż inkubacji pomija konieczny etap przerostu grzybni, bez którego uzyskanie owocników jest utrudnione lub niemożliwe.
Dlatego poprawny schemat to: pasteryzacja → inokulacja → inkubacja → kultywacja. Pozostałe propozycje są błędne, bo przestawiają etapy w sposób sprzeczny z kolejnością przygotowania podłoża, zaszczepienia i późniejszego przerostu grzybni.
