Presbycusis (presbyakuzja) oznacza niedosłuch związany z wiekiem. Jest on zwykle postępujący, często obustronny i ma charakter odbiorczy (czuciowo-nerwowy). W typowym mechanizmie dochodzi do zmian degeneracyjnych w uchu wewnętrznym, w tym do uszkodzenia lub zaniku komórek włoskowatych w ślimaku, co bezpośrednio upośledza zamianę drgań na impulsy nerwowe.
Dlatego opis "postępujący ubytek słuchu spowodowany uszkodzeniem komórek włoskowatych w uchu wewnętrznym" najlepiej pasuje właśnie do presbycusis.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Otoskleroza jest chorobą dotyczącą głównie ucha środkowego (unieruchomienie strzemiączka) i typowo powoduje niedosłuch przewodzeniowy lub mieszany, a nie pierwotne uszkodzenie komórek włoskowatych.
- Meniere (choroba Ménière’a) wiąże się z zaburzeniami ucha wewnętrznego, ale klasycznie daje triadę objawów: napadowe zawroty głowy, szumy uszne i fluktuujący niedosłuch. Sam opis w pytaniu koncentruje się na degeneracji komórek włoskowatych i typowym postępie związanym z wiekiem, co bardziej odpowiada presbyakuzji.
- Otitis media to zapalenie ucha środkowego, zwykle powodujące przejściowy niedosłuch przewodzeniowy (wysięk, perforacja, zaburzenia przewodzenia), a nie uszkodzenie receptorów w ślimaku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa "komórki włoskowate", "ślimak", "ucho wewnętrzne", myśl o niedosłuchu odbiorczym. Jeśli zaś mowa o "kosteczkach słuchowych" lub "błonie bębenkowej", częściej chodzi o niedosłuch przewodzeniowy.
