Obróbka wykańczająca ściernicą jest zaliczana do obróbki ściernej, czyli obróbki ubytkowej. W praktyce oznacza to, że warstwa materiału jest usuwana przez liczne ziarna ścierne, które są osadzone w ściernicy i podczas ruchu roboczego ścierają (mikroskrawają) obrabianą powierzchnię. Tego typu operacje stosuje się m.in. po obróbce zgrubnej, gdy trzeba uzyskać lepszą dokładność wymiarową i mniejszą chropowatość.
Dlatego poprawna jest definicja mówiąca o "usuwaniu warstwy materiału za pomocą narzędzi ściernych", ponieważ ściernica jest właśnie narzędziem ściernym, a istotą procesu jest zdejmowanie naddatku w bardzo małych warstwach.
- Odpowiedź z "usuwaniem warstwy materiału za pomocą narzędzi skrawających" opisuje obróbkę skrawaniem (np. toczenie, frezowanie), gdzie narzędzie ma ostrze skrawające o zdefiniowanej geometrii, a nie ziarna ścierne.
- Warianty z "dodawaniem warstwy materiału" są nieprawidłowe, bo szlifowanie nie jest procesem przyrostowym. Dodawanie materiału dotyczy np. napawania lub natryskiwania, czyli operacji, w których materiał jest nakładany na detal.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w definicji pojawia się "ściernica/ścierne", prawie zawsze chodzi o ubytkowe kształtowanie powierzchni. Gdy widzisz "dodawanie warstwy", myśl o procesach przyrostowych, a nie o obróbce wykańczającej ściernicą.
