Poprawne jest stwierdzenie: "W Polsce istnieje system ubezpieczeń zdrowotnych, który pokrywa część kosztów usług medycznych." W praktyce oznacza to, że znacząca część świadczeń może być finansowana ze środków publicznych, a pacjent nie zawsze płaci pełną cenę rynkową usługi.
Zdania skrajne są błędne, bo nie oddają mieszanego charakteru finansowania ochrony zdrowia:
- Twierdzenie "Wszystkie usługi medyczne są dostępne bezpłatnie dla wszystkich pacjentów" jest nieprawdziwe, bo istnieją świadczenia realizowane komercyjnie, a dostęp do świadczeń bywa powiązany z określonym tytułem do ubezpieczenia lub spełnieniem warunków organizacyjnych.
- Twierdzenie "Pacjenci zawsze muszą pokrywać pełne koszty usług medycznych" jest nieprawdziwe, bo w systemie publicznym koszty wielu świadczeń są pokrywane ze środków wspólnych; pacjent może ponosić koszty w innych sytuacjach (np. usługi prywatne), ale słowo "zawsze" czyni tę odpowiedź fałszywą.
- Twierdzenie "Wszystkie usługi medyczne są finansowane wyłącznie przez prywatne ubezpieczenia zdrowotne" także jest fałszywe, ponieważ w Polsce funkcjonuje publiczny mechanizm finansowania świadczeń, a prywatne formy finansowania stanowią jedynie część rynku.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na wyrazy typu "zawsze", "wszystkie", "wyłącznie" — w pytaniach o system ochrony zdrowia często sygnalizują one odpowiedzi zbyt kategoryczne. Jednocześnie warto pamiętać, że "pokrywa część kosztów" jest sformułowaniem ostrożnym i zwykle bliższym rzeczywistości niż skrajne uogólnienia.
