Kluczowe jest ustalenie, co jest przedmiotem opodatkowania. Podatek leśny wiąże się z posiadaniem (lub władaniem) określonego majątku – gruntów sklasyfikowanych jako las. Dlatego klasyfikuje się go jako podatek majątkowy: powstaje nie dlatego, że podatnik coś zarobił lub coś kupił, lecz dlatego, że dysponuje określonym składnikiem majątku.
Odpowiedź "dochodowym" jest nieprawidłowa, bo podatki dochodowe odnoszą się do dochodu (nadwyżki przychodów nad kosztami albo innych podstaw dochodowych), czyli do rezultatu działalności lub uzyskiwania przysporzeń. W podatku leśnym sama wielkość dochodu nie jest punktem wyjścia do ustalenia obowiązku podatkowego.
Odpowiedź "konsumpcyjnym" także nie pasuje. Podatki konsumpcyjne są związane z wydatkowaniem/zużyciem (np. zakupem towarów i usług albo nabyciem określonych wyrobów). Podatek leśny nie powstaje w momencie zakupu czy konsumpcji, tylko wynika z faktu posiadania lasu.
Odpowiedź "pośrednim" jest błędna, bo podatki pośrednie są zwykle "wliczane w cenę" i formalnie rozliczane przez podmiot pośredniczący (sprzedawcę/producenta), a ekonomiczny ciężar ponosi nabywca. W podatku leśnym obowiązek zapłaty ciąży bezpośrednio na podatniku (właścicielu/posiadaczu), więc jest to konstrukcja typowa dla podatku bezpośredniego i majątkowego.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli danina wynika z posiadania rzeczy lub prawa majątkowego, najczęściej będzie klasyfikowana jako majątkowa; jeśli wynika z zarobku – dochodowa; jeśli z zakupów/zużycia – konsumpcyjna; a podział na bezpośrednie/pośrednie dotyczy sposobu przerzucania ciężaru podatku.
