Podatek liniowy to taki sposób ustalenia podatku, w którym stawka wyrażona procentowo pozostaje na jednym poziomie niezależnie od tego, czy podstawa opodatkowania jest niższa czy wyższa. Kluczowe jest tu rozróżnienie: w podatku liniowym "stały" jest procent, a nie sama kwota podatku.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "procentowo określona stawka podatku jest stała, niezależnie od zmiany wysokości podstawy opodatkowania". Jeśli podstawa opodatkowania rośnie, to rośnie też kwota podatku do zapłaty, ale wynika to z większej podstawy, a nie z wyższej stawki procentowej.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne konstrukcje stawek:
- "...stawka obniża się w miarę wzrostu podstawy" – to charakterystyka podatku regresywnego, gdzie wraz ze wzrostem podstawy spada procent.
- "...stawka rośnie w miarę wzrostu podstawy" – to cecha podatku progresywnego, gdzie wyższa podstawa wiąże się z wyższym procentem.
- "stosowana jest kwotowa stawka podatku" – oznacza stawkę wyrażoną stałą kwotą (np. określona liczba złotych), a nie procentem. To inna kategoria niż podatek liniowy, bo w liniowym stawka jest procentowa.
W praktyce egzaminacyjnej warto pilnować słów: "procentowo" oraz "niezależnie od podstawy". One wskazują, że chodzi o stały procent, a nie o stałą kwotę czy zmianę procentu wraz z poziomem dochodu/podstawy.