KWALIFIKACJA EKA5 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 31.
Podatnik podatku od towarów i usług, według rejestru sprzedaży dokonał sprzedaży opodatkowanej 23% podatkiem VAT na wartość netto 40 000,00 zł. Podatek VAT należny wyniósł 9 200,00 zł. W rejestrze zakupów podatnik wykazał podatek VAT naliczony podlegający odliczeniu, w wysokości 2 300,00 zł. W deklaracji VAT 7 podatnik wykaże
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwota podatku do zapłaty to różnica między VAT należnym ze sprzedaży a VAT naliczonym podlegającym odliczeniu z zakupów. W zadaniu: 9 200,00 zł − 2 300,00 zł = 6 900,00 zł. Ponieważ różnica jest dodatnia, powstaje zobowiązanie podatkowe, a nie zwrot ani przeniesienie.

Pełne wyjaśnienie:

W rozliczeniu VAT kluczowa jest zasada, że podatnik porównuje:

  • VAT należny – wynikający ze sprzedaży opodatkowanej (podatek "odprowadzany" od sprzedaży),
  • VAT naliczony do odliczenia – wynikający z zakupów, który spełnia warunki odliczenia i pomniejsza podatek do zapłaty.

Kwota rozliczenia za okres to różnica między tymi wartościami:

VAT do zapłaty = VAT należny − VAT naliczony do odliczenia.

W zadaniu podano już wyliczony VAT należny: 9 200,00 zł (co odpowiada 23% od 40 000,00 zł, ale nie trzeba tego ponownie liczyć). Podano też VAT naliczony podlegający odliczeniu: 2 300,00 zł.

Obliczenie:

9 200,00 zł − 2 300,00 zł = 6 900,00 zł.

Ponieważ wynik jest dodatni, oznacza to, że VAT należny jest większy niż VAT naliczony. Skutkiem jest zobowiązanie podatkowe (kwota do zapłaty do urzędu skarbowego) w wysokości 6 900,00 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "kwota do zwrotu w wysokości 2 300,00 zł" – zwrot pojawia się co do zasady wtedy, gdy VAT naliczony przewyższa VAT należny; tutaj jest odwrotnie.
  • "kwota do odliczenia w następnym miesiącu w wysokości 6 900,00 zł" – przeniesienie nadwyżki dotyczy sytuacji, gdy występuje nadwyżka VAT naliczonego nad należnym; tu nadwyżkę ma VAT należny.
  • "zobowiązanie podatkowe w wysokości 9 200,00 zł" – to pomija prawo do odliczenia 2 300,00 zł VAT naliczonego, które obniża kwotę do zapłaty.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści podano jednocześnie VAT należny i VAT naliczony do odliczenia, najczęściej wystarczy jedno odejmowanie i decyzja, czy wynik oznacza zapłatę (wynik dodatni), czy nadwyżkę do zwrotu/przeniesienia (wynik ujemny).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
VAT należny to podatek wynikający ze sprzedaży opodatkowanej – kwota, którą podatnik "nalicza" na fakturach sprzedaży i wykazuje w ewidencji sprzedaży. Jest to punkt wyjścia do ustalenia, czy wystąpi zapłata do urzędu, czy nadwyżka VAT naliczonego.
VAT naliczony to podatek z zakupów. "Podlegający odliczeniu" oznacza, że spełnione są warunki, aby pomniejszył VAT należny (np. zakup ma związek z działalnością opodatkowaną i jest prawidłowo udokumentowany). Nie każdy VAT z faktury zakupowej zawsze można odliczyć.
Stosuje się prostą zasadę: VAT do zapłaty = VAT należny − VAT naliczony do odliczenia. Jeśli wynik jest dodatni, powstaje zobowiązanie podatkowe. Jeśli ujemny, powstaje nadwyżka VAT naliczonego (zwykle do przeniesienia lub zwrotu).
Mechanizm VAT opiera się na opodatkowaniu "wartości dodanej". Podatnik odprowadza VAT od swojej sprzedaży, ale może pomniejszyć go o VAT zapłacony w cenach zakupów związanych z działalnością opodatkowaną. Dlatego rozliczenie polega na porównaniu obu kwot.
Kwota do zwrotu (lub nadwyżka do przeniesienia) występuje, gdy VAT naliczony do odliczenia jest większy niż VAT należny. Wtedy różnica nie jest "do zapłaty", tylko stanowi nadwyżkę podatku naliczonego. Szczegółowe zasady zwrotu zależą od sytuacji podatnika.
Zwykle nie. Jeśli w treści zadania podano kwotę VAT należnego, można ją bezpośrednio użyć do obliczenia różnicy z VAT naliczonym. Stawka 23% bywa wtedy informacją kontrolną, ale ponowne liczenie VAT może prowadzić do pomyłek lub straty czasu.
Najczęściej myli się pojęcia "należny" i "naliczony", wykonuje się dodawanie zamiast odejmowania albo wybiera się największą liczbę jako kwotę zapłaty. Błędem jest też uznanie całego VAT naliczonego za zwrot, bez sprawdzenia, czy przewyższa VAT należny.
Zobowiązanie podatkowe to kwota podatku, którą podatnik ma wpłacić do urzędu skarbowego za dany okres rozliczeniowy. W VAT powstaje ono wtedy, gdy VAT należny ze sprzedaży jest większy niż VAT naliczony do odliczenia z zakupów.
Nie zawsze. Nadwyżkę VAT naliczonego można często przenieść na następny okres rozliczeniowy albo wnioskować o zwrot (zależnie od sytuacji i spełnienia warunków). W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest ustalenie, czy w ogóle występuje nadwyżka, czy zobowiązanie.
Sprawdź relację kwot: jeśli VAT należny > VAT naliczony do odliczenia, będzie zapłata (zobowiązanie). Jeśli VAT należny < VAT naliczony, powstanie nadwyżka VAT naliczonego (zwrot lub przeniesienie). Potem wykonaj odejmowanie.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 66% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Kwota podatku do zapłaty to różnica między VAT należnym ze sprzedaży a VAT naliczonym podlegającym odliczeniu z zakupów."

Źródła:

  • Ministerstwo Finansów – Informacje o JPK_V7 (strona informacyjna na podatki.gov.pl): https://www.podatki.gov.pl/jpk-vat/ - dostęp 2026-03-01
  • Ministerstwo Finansów – VAT (informacje ogólne dla podatników na podatki.gov.pl): https://www.podatki.gov.pl/vat/ - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z rachunkowości podatkowej (VAT: należny vs naliczony, rozliczenie)
  • Instrukcje i broszury informacyjne Ministerstwa Finansów dotyczące ewidencji i rozliczania VAT
  • Zadania ćwiczeniowe z rozliczania VAT (różnica podatku, zwrot, przeniesienie na następny okres)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego