KWALIFIKACJA CHM4 - TEST WIEDZY NR 7

PYTANIE NR 36.
Podczas analizy próbki gleby zaobserwowano, że po dodaniu roztworu chlorku baru (BaCl2) do próbki, powstał biały osad. Który z poniższych jonów jest najprawdopodobniej obecny w badanej próbce?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Chlorek baru dostarcza jonów Ba2+, które tworzą bardzo trudno rozpuszczalny, biały osad siarczanu baru BaSO4. Dlatego pojawienie się białego osadu po dodaniu BaCl2 najczęściej wskazuje na obecność jonów siarczanowych SO42−. Azotany i chlorki są zwykle dobrze rozpuszczalne.

Pełne wyjaśnienie:

W analizie jakościowej często wykorzystuje się reakcje strąceniowe, czyli tworzenie trudno rozpuszczalnej soli po zmieszaniu odpowiednich jonów w roztworze. Dodanie roztworu chlorku baru BaCl2 powoduje wprowadzenie do mieszaniny jonów Ba2+, które mogą strącać wybrane aniony.

Jeżeli w próbce znajdują się jony siarczanowe SO42−, zachodzi reakcja:

Ba2+ + SO42− → BaSO4

Siarczan baru BaSO4 jest klasycznie opisywany jako biały, bardzo słabo rozpuszczalny osad, dlatego taka obserwacja jest silną przesłanką obecności siarczanów.

  • Odpowiedź "Jony siarczanowe (SO42-)" pasuje do obserwacji, bo powstaje BaSO4 o małej rozpuszczalności.
  • Odpowiedź "Jony azotanowe (NO3-)" jest niezgodna z typowym wynikiem, ponieważ azotany metali (w tym baru) są na ogół dobrze rozpuszczalne w wodzie, więc osad nie powinien się pojawić.
  • Odpowiedź "Jony chlorkowe (Cl-)" także zwykle nie daje osadu z Ba2+, ponieważ BaCl2 jest solą dobrze rozpuszczalną; dodanie odczynnika chlorkowego nie jest testem na chlorki.
  • Odpowiedź "Jony fosforanowe (PO43-)" może kojarzyć się z tworzeniem osadów z kationami metali, ale w tym zadaniu wskazówką jest typowy, klasyczny test z BaCl2 interpretowany jako wykrywanie siarczanów poprzez BaSO4. W praktyce analitycznej dobór warunków (np. pH, obecność innych jonów) ma znaczenie dla selektywności testów, dlatego zawsze warto pamiętać o możliwych interferencjach.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się BaCl2 i informacja o białym osadzie, najczęściej sprawdzana jest umiejętność skojarzenia tego z nierozpuszczalnym siarczanem baru. Warto uczyć się par: odczynnik → jon wykrywany → nazwa i barwa osadu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Biały osad po dodaniu BaCl2 najczęściej oznacza, że w próbce jest anion tworzący trudno rozpuszczalną sól baru. Klasyczny przykład to SO42−, ponieważ powstaje biały BaSO4. W analizie jakościowej taka obserwacja jest przesłanką do identyfikacji jonów.
Bo siarczan baru BaSO4 ma bardzo małą rozpuszczalność w wodzie. Gdy w roztworze spotkają się Ba2+ i SO42−, przekroczony zostaje próg rozpuszczalności i wytrąca się osad. To typowa reakcja strąceniowa używana w analizie jakościowej.
Zwykle nie. Azotany (NO3) są na ogół dobrze rozpuszczalne, a azotan baru Ba(NO3)2 nie powinien wytrącać się jako osad w typowych warunkach testu. Dlatego brak osadu częściej pasuje do azotanów niż jego obecność.
BaCl2 to odczynnik, który sam wnosi do roztworu jony Cl. Ponieważ BaCl2 jest dobrze rozpuszczalny, samo dodanie chlorku baru nie spowoduje powstania osadu "chlorkowego". Do wykrywania Cl stosuje się inne, bardziej selektywne odczynniki.
W praktyce laboratoryjnej z Ba2+ mogą wytrącać się także niektóre inne sole trudno rozpuszczalne, a wynik zależy od warunków (np. pH, stężenia, obecności kompleksowania). Dlatego w analizie jakościowej często wykonuje się testy potwierdzające i prowadzi obserwacje w ściśle opisanych warunkach.
Najprościej podać równanie jonowe skrócone: Ba2+ + SO42− → BaSO4↓. Pokazuje ono, że reagują bezpośrednio jony, a produktem jest trudno rozpuszczalna sól wytrącająca się z roztworu jako osad.
Testy strąceniowe stosuje się często na etapie wstępnej identyfikacji składu próbki, gdy potrzebna jest szybka informacja jakościowa i proste wyposażenie. Mogą też służyć do weryfikacji podejrzeń przed analizą instrumentalną (np. chromatografią jonową), choć wymagają kontroli warunków i świadomości interferencji.
Częsty błąd to wybór chlorków, bo odczynnik "zawiera chlorek" (mylenie odczynnika z jonem wykrywanym). Inny błąd to typowanie azotanów lub fosforanów na podstawie skojarzeń z glebą, bez analizy rozpuszczalności soli baru. Warto kojarzyć: BaCl2 + SO42− → BaSO4 (biały).
Odczynnik strącający to substancja, która dostarcza jonów reagujących z analitem (np. anionem) i tworzących trudno rozpuszczalny produkt. Dzięki temu pojawia się osad o określonej barwie/charakterze. W tym typie zadań BaCl2 pełni rolę źródła jonów Ba2+.
Ucz się zestawów: odczynnik → jon wykrywany → obserwacja (osad, barwa, gaz). Trenuj też reguły rozpuszczalności i zapis równań jonowych. Rozwiązuj krótkie zadania z analizą jakościową anionów i kationów, bo na egzaminie często liczy się szybkie skojarzenie.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 64% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Chlorek baru dostarcza jonów Ba2+, które tworzą bardzo trudno rozpuszczalny, biały osad siarczanu baru BaSO4."

Źródła:

  • Vogel's Textbook of Quantitative Chemical Analysis, rozdział: qualitative inorganic analysis (testy strąceniowe anionów z Ba2+), wydania współczesne
  • CRC Handbook of Chemistry and Physics, sekcja/tabele: rozpuszczalność soli nieorganicznych i/lub stałe iloczynu rozpuszczalności (BaSO4), wydania współczesne
  • Wikipedia: "Barium sulfate" (informacje o słabej rozpuszczalności i powstawaniu osadu BaSO4), https://en.wikipedia.org/wiki/Barium_sulfate - dostęp 2026-03-02

Materiały:

  • Podręcznik chemii analitycznej: dział "analiza jakościowa nieorganiczna"
  • Tabele rozpuszczalności/Ksp dla soli nieorganicznych (w tym BaSO<sub>4</sub>)
  • Zestaw zadań maturalnych/egzaminacyjnych z reakcji strąceniowych i identyfikacji jonów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego