W procesie złożonym z kilku kolejnych stanowisk roboczych całkowita wydajność jest ograniczona przez wąskie gardło, czyli etap o najmniejszej zdolności produkcyjnej (najniższej przepustowości). Nawet jeśli pozostałe stanowiska mogą pracować szybciej, nie zwiększy to wydajności całego procesu ponad to, co "przepuści" ograniczenie.
Dlatego, analizując tabelę zdolności produkcyjnych, należy:
- porównać zdolności wszystkich wymienionych stanowisk,
- zidentyfikować stanowisko o najmniejszej wartości (minimum),
- uznać je za ograniczenie procesu.
Z danych w tabeli wynika, że najmniejszą zdolność mają stanowiska malarskie, więc to one ograniczają przepływ zlecenia przez cały proces wykonywania przekładni ślimakowych.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ:
- Stanowiska frezarskie nie są ograniczeniem, jeśli ich zdolność jest wyższa niż najsłabszego etapu; w takim układzie mogą tworzyć zapas przed wąskim gardłem, ale nie wyznaczają przepustowości procesu.
- Stanowiska tokarskie często kojarzą się z długim czasem obróbki, jednak wąskie gardło wskazuje się na podstawie danych liczbowych, a nie intuicji co do "trudności" operacji.
- Stanowiska kontrolne bywają postrzegane jako spowalniające, lecz dopiero najniższa zdolność w zestawieniu czyni dany etap ograniczeniem; jeśli kontrola ma większą przepustowość niż malowanie, nie ogranicza procesu.
W praktyce, po wskazaniu ograniczenia, usprawnienia (np. lepsza organizacja pracy, skrócenie przezbrojeń, równoległe stanowisko, dodatkowa zmiana) powinny być kierowane przede wszystkim na etap ograniczający, bo to najszybciej poprawia wynik całego procesu.
