W analizie kolorystycznej opartej na czterech porach roku kluczowe są dwie cechy: temperatura barw (ciepła vs chłodna) oraz kontrast między skórą, włosami i oczami. Typ "Zima" jest kojarzony przede wszystkim z chłodną tonacją oraz wyraźnym kontrastem (np. jasna lub chłodna skóra zestawiona z bardzo ciemnymi lub bardzo wyrazistymi elementami tęczówki, brwi, oprawy oczu).
Opis klienta zawiera informacje: ciemna, chłodna karnacja, białe włosy oraz ciemnoniebieskie oczy. Najważniejszym sygnałem jest chłód karnacji (to od razu eliminuje typy stricte ciepłe), a drugi sygnał to kontrast: połączenie chłodnej, ciemniejszej skóry z jasnymi (białymi/siwymi) włosami i nasyconym kolorem oczu tworzy wyrazisty obraz. Taki zestaw cech najtrafniej przyporządkowuje się do typu "Zima".
- "Wiosna" jest typem ciepłym: zwykle lepiej reaguje na złociste, miodowe, brzoskwiniowe tony; chłodna karnacja nie pasuje do tego profilu.
- "Lato" bywa chłodne, ale częściej opisywane jest jako delikatne, zgaszone i o niższym kontraście; w pytaniu pojawia się wyraźniejszy kontrast oraz mocniejszy akcent w kolorze oczu.
- "Jesień" jest typem ciepłym (oliwka, złoto, miedź, rudości); chłodna karnacja przeczy temu wyborowi.
W praktyce fryzjerskiej taki wniosek wykorzystuje się przy doborze koloryzacji: typ "Zima" zwykle lepiej wygląda w odcieniach chłodnych i czystych (np. popielate, perłowe, chłodne brązy) niż w złotach i miedziach. Na egzaminie warto zawsze analizować opis w kolejności: (1) ciepło/chłodno, (2) kontrast, (3) nasycenie barw.
