W ocenie jakości próbki zawsze trzeba najpierw ustalić kontekst normatywny (tu: wody powierzchniowe). Te same wartości liczbowe mogą mieć inne znaczenie dla wody pitnej, a inne dla wód rzecznych.
Dlaczego A jest poprawne?
Podano azotany = 55 mg/l. W kryteriach dotyczących wód powierzchniowych za zanieczyszczenie azotanami przyjmuje się sytuację, gdy zawartość azotanów jest powyżej 50 mg/l. Ponieważ 55 mg/l > 50 mg/l, próbka spełnia warunek zanieczyszczenia, więc poprawny wniosek to: woda jest zanieczyszczona.
Jak interpretować pozostałe parametry?
- pH = 7,5 oznacza odczyn lekko zasadowy (bo pH>7). To ważna informacja opisowa, ale sama w sobie nie przesądza o spełnieniu lub niespełnieniu kryterium dla azotanów.
- Przewodnictwo = 800 µS/cm wskazuje na podwyższoną zawartość jonów (mineralizację). Może sugerować dopływ zanieczyszczeń lub soli, ale bez konkretnego progu/klasy dla tego zadania nie jest parametrem rozstrzygającym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- B "Woda odpowiada normom." – jest niezgodna z danymi, bo azotany przekraczają próg 50 mg/l (55 mg/l).
- C "Woda jest lekko zasadowa, wymaga dalszych badań." – część o pH jest prawdziwa, ale odpowiedź unika jednoznacznej oceny mimo że w zadaniu jest parametr rozstrzygający (azotany powyżej progu). To typowa pułapka: prawdziwa informacja poboczna nie zastępuje właściwego wniosku.
- D "Nie można określić jakości bez pełnej analizy." – w pełnej praktyce laboratoryjnej ocena bywa wieloparametrowa, jednak w tym zadaniu wskazano konkretne dane wystarczające do wniosku o zanieczyszczeniu azotanami w przyjętym kontekście.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na znaki nierówności w kryteriach ("> 50" vs "= 50"). Wartości graniczne są najczęstszym źródłem pomyłek.
