W badaniu uzwojeń silnika trójfazowego porównuje się rezystancje trzech faz. Dla sprawnego silnika rezystancje poszczególnych uzwojeń są do siebie zbliżone (w praktyce mogą się minimalnie różnić, ale nie powinny się "rozjeżdżać" o rząd wielkości).
Wyniki:
- RU1U2 = 0,6 Ω
- RV1V2 = ∞ Ω
- RW1W2 = 0,6 Ω
Wartość 0,6 Ω w dwóch fazach oznacza, że przewód uzwojenia jest ciągły (miernik "widzi" połączenie elektryczne). Natomiast zapis ∞ Ω (często na mierniku jako OL) oznacza, że przyrząd nie rejestruje przepływu prądu pomiarowego, czyli obwód jest otwarty. To jest typowy objaw przerwy w uzwojeniu danej fazy lub w jej połączeniach (np. przerwany przewód, przepalony bezpiecznik termiczny w uzwojeniu, uszkodzone wyprowadzenie w puszce zaciskowej).
Dlatego poprawny wniosek to "powstała przerwa w fazie RV1V2".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Stwierdzenie przerwy w U1–U2 oraz W1–W2 nie pasuje do pomiaru 0,6 Ω, bo przerwa dałaby brak wskazania (∞/OL), a nie wartość skończoną.
- Stwierdzenie zwarcia w U1–U2 oraz W1–W2 jest niezgodne z tym, że rezystancja uzwojeń jest wyraźnie większa od zera (0,6 Ω). Zwarcie międzyzwojowe lub międzyprzewodowe zwykle skutkuje bardzo małą rezystancją lub objawami wykrywalnymi innymi testami, a nie "typową" wartością rezystancji całego uzwojenia.
- Stwierdzenie zwarcia w V1–V2 jest sprzeczne z odczytem ∞ Ω, bo zwarcie to obwód o rezystancji bardzo małej, a nie nieskończonej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy jedna faza ma ∞ Ω, myśl najpierw o przerwie w uzwojeniu lub połączeniu. Gdy jedna faza ma wyraźnie mniejszą rezystancję niż pozostałe, rozważ zwarcie lub uszkodzenie połączeń, ale potwierdź to dodatkowymi pomiarami.
