Jeśli woda gromadzi się pod powierzchnią drogi, oznacza to, że zalega w warstwach konstrukcyjnych (np. w podbudowie) albo w podłożu gruntowym. Taka woda może pochodzić z przesączania opadów przez warstwy, napływu wody gruntowej lub z niedostatecznego odprowadzenia wody z konstrukcji.
W takiej sytuacji właściwym kierunkiem działania jest odwodnienie głębokie, czyli rozwiązania typu drenaż (np. dreny, warstwy odsączające, elementy odprowadzające wodę poza koronę drogi). Celem jest obniżenie zawilgocenia i niedopuszczenie do spadku nośności podłoża oraz degradacji nawierzchni. Zawilgocone warstwy łatwiej się odkształcają, a w okresie zimowym rośnie ryzyko zjawisk mrozowych, co przekłada się na pęknięcia, koleinowanie i przyspieszone niszczenie konstrukcji.
Odpowiedź "odwodnienie powierzchniowe" nie rozwiązuje źródła problemu, gdy woda już znajduje się w konstrukcji pod nawierzchnią. Takie odwodnienie służy głównie do zbierania i odprowadzenia wody z powierzchni jezdni i poboczy.
Odpowiedzi "odwodnienie poprzeczne" oraz "odwodnienie podłużne" mogą być rozumiane jako sposób ukierunkowania odpływu lub prowadzenia urządzeń odwadniających (w poprzek lub wzdłuż drogi). Same w sobie nie przesądzają, czy chodzi o odwadnianie z warstw głębokich czy z powierzchni. Dlatego przy opisie problemu jako gromadzenie się wody pod nawierzchnią najbardziej adekwatne jest wskazanie typu: odwodnienie głębokie (drenażowe).
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach rozróżniaj, czy woda jest na jezdni (wtedy kluczowe są spadki i urządzenia powierzchniowe), czy w konstrukcji/podłożu (wtedy myśl o drenażu i odwodnieniu głębokim).