Kolor dymu z rury wydechowej jest ważną wskazówką w diagnostyce silnika. Gęsty biały dym (szczególnie gdy utrzymuje się także po rozgrzaniu) najczęściej wiąże się z obecnością wody/ płynu chłodniczego w komorze spalania. Wysoka temperatura powoduje odparowanie cieczy i powstaje widoczna, jasna "mgła" w spalinach.
Dlatego odpowiedź "Uszkodzenie uszczelki głowicy" jest poprawna: nieszczelność na styku głowicy i bloku może umożliwić przedostawanie się płynu chłodniczego do cylindra. W praktyce często towarzyszą temu dodatkowe objawy, np. ubywanie płynu, przegrzewanie, nierówna praca, a czasem emulsja (mleczny osad) w oleju.
Pozostałe propozycje są mniej trafne dla białego dymu:
- "Spalanie oleju silnikowego" zwykle powoduje dym niebieski lub niebieskoszary, bo spalany olej daje inną barwę i często charakterystyczny zapach.
- "Nieszczelność w układzie wydechowym" może zwiększać hałas lub zmieniać wskazania sondy lambda, ale sama w sobie nie jest typową przyczyną białego dymu; nie wprowadza do spalin wody, która dawałaby białą mgłę.
- "Zbyt wysoka temperatura spalania paliwa" wiąże się raczej z ryzykiem spalania stukowego, przegrzewaniem i uszkodzeniami termicznymi, ale nie jest klasycznym, jednoznacznym wyjaśnieniem białego dymu.
W warsztacie, po zauważeniu białego dymu, sensownym kolejnym krokiem jest weryfikacja hipotezy o układzie chłodzenia: kontrola poziomu płynu, test szczelności pod ciśnieniem oraz badanie obecności spalin w układzie chłodzenia. Pozwala to odróżnić usterkę od krótkotrwałej pary wodnej pojawiającej się czasem na zimnym silniku w chłodny poranek.