W działaniach ratowniczych substancja o nieznanym pochodzeniu i nieznanych właściwościach powinna być traktowana jak potencjalne zagrożenie (toksyczne, żrące, łatwopalne lub powodujące skażenie). Dlatego poprawne jest postępowanie polegające na zgłoszeniu jej obecności przełożonym oraz na unikaniu kontaktu. Taki meldunek pozwala dowódcy ocenić sytuację, dobrać środki ochrony, ewentualnie wyznaczyć strefy bezpieczeństwa i zdecydować o rozpoznaniu specjalistycznym.
Odpowiedź "Spróbować zidentyfikować substancję na podstawie jej zapachu" jest nieprawidłowa, ponieważ wąchanie zwiększa ryzyko narażenia drogą oddechową, a zapach nie jest wiarygodnym narzędziem identyfikacji – wiele substancji może być bezwonnych lub działać szkodliwie mimo pozornie "nieszkodliwego" zapachu.
Odpowiedź "Dotknąć substancję, aby określić jej konsystencję" jest nieprawidłowa, bo prowadzi do ekspozycji przez skórę (oparzenia chemiczne, wchłanianie, skażenie rękawic i sprzętu). Dodatkowo kontakt może przenieść substancję na inne powierzchnie, powodując wtórne skażenia.
Odpowiedź "Zignorować substancję, jeśli nie wydaje się być niebezpieczna" jest nieprawidłowa z powodu błędu oceny "na oko". Brak widocznych objawów (dymu, reakcji) nie oznacza braku zagrożenia. Ignorowanie może skutkować wejściem osób postronnych w strefę ryzyka oraz utratą ważnej informacji operacyjnej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: nie dotykaj, nie wąchaj, zgłoś i zabezpiecz. Najpierw bezpieczeństwo ratownika, potem rozpoznanie prowadzone adekwatnymi metodami i w odpowiednich środkach ochrony.
