W przypadku pożaru na zapleczu sceny i podjętej decyzji o ewakuacji najważniejszym celem jest bezpieczne i możliwie szybkie wyprowadzenie publiczności z zagrożonej strefy. Działania służby porządkowej i informacyjnej powinny w pierwszych chwilach koncentrować się na tym, co bezpośrednio wpływa na przepustowość i bezpieczeństwo dróg ewakuacyjnych.
Otwarcie wszystkich wyjść z budynku jest czynnością pierwszoplanową, bo natychmiast zwiększa liczbę dostępnych kierunków ewakuacji, skraca czas opuszczania obiektu i ogranicza tworzenie się zatorów. W tłumie nawet krótkie "wąskie gardło" może powodować narastanie paniki; fizyczne udrożnienie wyjść jest więc działaniem o największym efekcie bezpieczeństwa w najkrótszym czasie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe jako "pierwsza" czynność?
- Powiadomienie najbliższej jednostki Policji – Policja może wspierać zabezpieczenie terenu, porządek publiczny i dojazd służb, ale w samym początku ewakuacji nie zastępuje działań, które bezpośrednio umożliwiają ludziom wyjście z obiektu.
- Zamknięcie wszystkich okien w budynku – to działanie może być rozważane w niektórych sytuacjach dla ograniczenia dopływu tlenu lub rozprzestrzeniania dymu, jednak jako pierwszy krok służb porządkowych/informacyjnych jest nieadekwatne. Priorytetem jest ruch ludzi do wyjść oraz drożność ciągów komunikacyjnych.
- Powiadomienie najbliższej jednostki Straży Pożarnej – wezwanie PSP jest kluczowe, ale pytanie dotyczy pierwszej czynności członków służby porządkowej i informacyjnej w momencie rozpoczęcia ewakuacji. Równolegle różne osoby mogą wykonywać różne zadania, jednak z perspektywy natychmiastowego bezpieczeństwa tłumu otwarcie wyjść jest działaniem najbardziej bezpośrednim.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "ewakuacja" i "pierwsza kolejność", zwykle poprawna odpowiedź dotyczy działań, które natychmiast udrażniają drogi ewakuacji i umożliwiają kontrolowany ruch ludzi, a nie czynności administracyjnych lub wtórnych.
