W utrzymaniu maszyn rozróżnia się dwa podstawowe podejścia do konserwacji (obsługi technicznej): działania po wystąpieniu problemu oraz działania z wyprzedzeniem, które mają problemom zapobiegać.
"Konserwacja korekcyjna jest wykonywana po awarii" oznacza, że bodźcem do podjęcia prac jest uszkodzenie, niesprawność albo wyraźny objaw usterki. W praktyce będą to np. naprawy po zatrzymaniu maszyny, wymiana pękniętego elementu, usunięcie nieszczelności, regulacja mechanizmu po stwierdzeniu nieprawidłowej pracy. Celem jest przywrócenie sprawności.
"Konserwacja prewencyjna jest wykonywana przed awarią" odnosi się do działań zaplanowanych lub wykonywanych cyklicznie, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo awarii. Typowe przykłady to przeglądy, czyszczenie, smarowanie, kontrola luzów, dokręcanie połączeń, ocena zużycia i wymiana części zanim dojdzie do uszkodzenia. Celem jest zapobieganie przestojom i poprawa niezawodności.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo odwracają kolejność (przypisują korekcyjną "przed", a prewencyjną "po") albo skrajnie upraszczają temat, twierdząc, że oba typy konserwacji wykonuje się wyłącznie po awarii lub wyłącznie przed awarią. W rzeczywistości oba podejścia współistnieją: prewencja ogranicza liczbę awarii, a korekcja usuwa te, których nie udało się uniknąć.
