W sytuacji, gdy w rzeźni wykryto narządy (tkanki) pochodzące od zwierząt spełniających kryteria podwyższonego ryzyka w kontekście TSE, kluczowe jest ich wyłączenie z dalszego wykorzystania do żywności. W praktyce oznacza to postępowanie przewidziane dla materiału szczególnego ryzyka: właściwą identyfikację/oznakowanie oraz skierowanie do usunięcia w trybie nadzorowanym.
Odpowiedź "Narządy te powinny zostać oznaczone jako materiał szczególnego ryzyka (SRM) i usunięte." jest poprawna, bo łączy dwa niezbędne elementy:
- Oznakowanie – zapewnia identyfikowalność i zapobiega przypadkowemu wprowadzeniu materiału do produkcji.
- Usunięcie – eliminuje ryzyko dla konsumenta poprzez wyłączenie materiału z łańcucha żywnościowego.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe lub niepełne?
- "Narządy te powinny zostać zniszczone." – samo "zniszczenie" nie opisuje właściwej ścieżki formalnej. W realiach urzędowych liczy się prawidłowe zakwalifikowanie materiału oraz nadzorowane postępowanie (identyfikacja, oddzielenie, przekazanie do właściwego sposobu unieszkodliwienia).
- "Narządy te mogą być wykorzystane bez żadnych dodatkowych działań." – jest sprzeczne z zasadą ostrożności i z wymaganiem eliminowania z żywności tkanek uznanych za wysokiego ryzyka.
- "Narządy te powinny zostać poddane dodatkowym badaniom laboratoryjnym." – w kontekście SRM celem nie jest potwierdzanie "bezpieczeństwa" badaniami każdej sztuki, tylko systemowe wyłączenie określonych tkanek/partii z obrotu żywnościowego.
W przygotowaniu do egzaminu warto pamiętać: pytania o SRM zwykle sprawdzają, czy zdający rozumie, że najpierw identyfikujesz i izolujesz materiał, a następnie kierujesz go do usunięcia w odpowiedniej procedurze – nie "dopuszczasz po badaniach" ani nie zostawiasz bez działań.
