Przezroczystość w obrazie rastrowym jest zwykle zapisywana jako kanał alfa (osobna informacja o kryciu piksela) albo jako prostsza, indeksowana przezroczystość. Kluczowe jest to, czy format docelowy potrafi taką informację zapisać.
Odpowiedź "BMP na JPG" jest poprawna, ponieważ JPEG/JPG nie obsługuje przezroczystości. JPEG został zaprojektowany głównie do fotografii i przechowuje obraz jako pełne, nieprzezroczyste piksele (RGB/YCbCr). W praktyce oznacza to, że podczas eksportu do JPG każdy fragment, który był przezroczysty (lub miał częściową przezroczystość), musi zostać "spłaszczony" na wybrany kolor tła.
Pozostałe zamiany mogą w zależności od ustawień nie prowadzić do typowej utraty przezroczystości albo nie są tak jednoznaczne jak JPEG:
- "GIF na TIFF": GIF może mieć przezroczystość (zwykle 1-bitową), a TIFF jest pojemnym formatem, który może przechowywać alfa. Sama zamiana nie musi więc oznaczać utraty przezroczystości.
- "PSD na GIF": PSD potrafi przechowywać warstwy i przezroczystości, a GIF ma ograniczenia (paleta 256 kolorów, zwykle przezroczystość indeksowana). Tu możliwa jest degradacja (np. utrata półprzezroczystości), ale pytanie dotyczy jednoznacznej utraty przezroczystości wynikającej z formatu docelowego; JPEG jest tu najbardziej klasycznym przypadkiem.
- "TIFF na BMP": TIFF bywa używany z kanałem alfa, natomiast klasyczny BMP zwykle nie jest kojarzony z zapisem przezroczystości w typowym workflow. Jednak w praktyce spotyka się warianty BMP o różnych głębiach i zachowanie alfa może zależeć od implementacji, więc nie jest to tak kanoniczne jak ograniczenie JPEG.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach występuje JPG/JPEG, warto pamiętać, że to najczęstszy format, który "z definicji" nie przenosi przezroczystości i wymusza spłaszczenie tła.
