KWALIFIKACJA MEC6 - TEST WIEDZY NR 1

Dobór smaru w montażu mechanizmu polega na dopasowaniu właściwości smaru do warunków pracy. W tym zadaniu podano dwa wymagania: zakres temperatur od -30°C do 70°C oraz minimalizacja tarcia (czyli wybór smaru o możliwie niskim oporze tarcia).

Najpierw sprawdza się warunek temperaturowy, ponieważ smar powinien zachować funkcję smarną w całym przedziale pracy. Jeśli smar nie obejmuje temperatury minimalnej lub maksymalnej, może twardnieć w niskiej temperaturze albo tracić właściwości w wysokiej, co zwiększa zużycie i ryzyko zacięcia mechanizmu.

• "Smar B" ma temperaturę pracy -30°C do 70°C, więc obejmuje cały wymagany zakres. Jednocześnie jego opór tarcia jest niski, co spełnia kryterium minimalizacji tarcia.
• "Smar A" ma zakres -10°C do 100°C. Chociaż górna granica jest wystarczająca, dolna nie obejmuje -30°C, więc nie spełnia warunku temperaturowego. Dodatkowo opór tarcia jest średni, więc nie minimalizuje tarcia.
• "Smar C" pracuje od -20°C do 80°C. Ma zbyt wysoką temperaturę minimalną (nie obejmuje -30°C), a opór tarcia jest wysoki, czyli przeciwieństwo wymogu minimalizacji tarcia.
• "Smar D" ma zakres -40°C do 60°C. Obejmuje temperaturę minimalną, ale nie osiąga 70°C, więc nie pokrywa całego wymaganego zakresu. Opór tarcia jest średni, więc także nie jest najlepszy pod kątem tarcia.

Wniosek: jedyną opcją spełniającą jednocześnie zakres temperatur -30°C do 70°C oraz niski opór tarcia jest "Smar B". Na egzaminie typowym błędem jest wybór smaru tylko po oporze tarcia bez sprawdzenia granic temperatury (szczególnie górnej).