KWALIFIKACJA DRM5 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 36.
Podczas naprawy wersalki, warstwę sprężynującą wykonano z pojedynczych sprężyn sznurowanych systemem francuskim. W takim meblu na podłoże należy zastosować
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sprężyny pojedyncze sznurowane systemem francuskim wymagają elastycznego podłoża, do którego można je mocować i które pracuje pod obciążeniem.
Taką funkcję spełniają pasy parciane. Sklejka i płyta pilśniowa są podłożami sztywnymi, a sprężyny faliste to inny rodzaj warstwy sprężynującej, nie "podłoże".

Pełne wyjaśnienie:

W konstrukcji tapicerskiej ważne jest rozróżnienie dwóch elementów: podłoża (nośnej bazy) oraz warstwy sprężynującej. W pytaniu warstwa sprężynująca została wykonana z pojedynczych sprężyn sznurowanych systemem francuskim, czyli sprężyn ustawionych pionowo, mocowanych i stabilizowanych sznurkami.

W takim rozwiązaniu poprawnym podłożem są pasy parciane, ponieważ:

  • zapewniają sprężystość i ugięcie całego układu pod obciążeniem,
  • dają możliwość prawidłowego mocowania sprężyn oraz wykonania sznurowania (wiązania) stabilizującego,
  • są typowym elementem konstrukcji siedzisk opartych o sprężyny sznurowane.

Odpowiedź "sklejkę iglastą" należy odrzucić, ponieważ jest to materiał usztywniający; w kontekście sprężyn sznurowanych nie pełni roli elastycznego podłoża pracującego wraz ze sprężynami. Zastosowanie sztywnej płyty jako bazy zmienia charakter pracy siedziska i nie odpowiada typowemu układowi dla sprężyn wiązanych.

Odpowiedź "płytę pilśniową" również jest nieadekwatna: płyty pełnią zwykle funkcję usztywniającą lub osłonową, a nie nośno-sprężystą bazę do wiązania sprężyn pojedynczych.

Odpowiedź "sprężyny faliste" jest błędna z innego powodu: to alternatywny rodzaj warstwy sprężynującej (inny system), a pytanie dotyczy podłoża pod już zastosowaną warstwę sprężynującą z pojedynczych sprężyn sznurowanych. To częsta pułapka: wybór opcji "ze sprężynami" tylko dlatego, że w treści występuje słowo "sprężyny".

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sznurowanie sprężyn, zwykle szukasz odpowiedzi związanej z elementem, do którego sprężyny można stabilnie przymocować i który jednocześnie zachowuje elastyczność pracy – w praktyce są to pasy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Pasy parciane to wytrzymałe taśmy (zwykle tkane) stosowane jako elastyczne podłoże siedzisk i oparć. Tworzą bazę nośną, przenoszą obciążenia i umożliwiają pracę sprężystą. Na pasach często mocuje się elementy sprężynujące, np. sprężyny pojedyncze sznurowane.
Podłoże jest bazą konstrukcyjną, do której mocuje się sprężyny i wykonuje sznurowanie. Musi być stabilne, ale też sprężyste, aby cały układ pracował pod obciążeniem. W praktyce podłoże powinno umożliwiać prawidłowe wiązanie sprężyn i równomierne ugięcie siedziska.
Sprężyny sznurowane wymagają podłoża, które "pracuje" i daje możliwość solidnego mocowania oraz wiązania. Pasy zapewniają elastyczność i odpowiednią amortyzację. Płyta (np. sklejka, płyta pilśniowa) jest sztywna i zmienia charakter konstrukcji, przez co nie odpowiada typowemu układowi sprężyn wiązanych.
To zależy od konstrukcji mebla i planu naprawy, ale są to różne systemy sprężynowania. Sprężyny faliste zwykle pracują w innym układzie i mają inne wymagania montażowe niż sprężyny pojedyncze sznurowane. W zadaniach egzaminacyjnych ważne jest, że sprężyny faliste nie są "podłożem", tylko inną warstwą sprężynującą.
Najczęściej widać pionowe sprężyny pojedyncze oraz układ sznurków stabilizujących je w kilku kierunkach (wiązanie). Charakterystyczne są punkty mocowania sprężyn do podłoża oraz regularna "siatka" sznurowania. Przy oględzinach warto sprawdzić też stan pasów i węzłów sznurowania.
Typowe błędy to: mylenie podłoża z materiałem usztywniającym (wybór płyty), wybór elementu "ze sprężynami" mimo że pytanie dotyczy podłoża, oraz pominięcie konieczności elastycznej pracy całego siedziska. Na egzaminie pomaga analiza: co jest bazą mocowania, a co warstwą sprężynującą.
Sklejkę stosuje się głównie jako element konstrukcyjny i usztywniający (np. w stelażach, wzmocnieniach, podbudowach pod pianki w rozwiązaniach bez sprężyn wiązanych). Jej rola zwykle nie polega na zapewnieniu sprężystości pod sprężyny sznurowane, tylko na stabilizacji i przenoszeniu obciążeń.
"Warstwa sprężynująca" to element lub zespół elementów odpowiadających za ugięcie i amortyzację siedziska/oparcia, np. sprężyny pojedyncze sznurowane, sprężyny faliste, czasem inne rozwiązania elastyczne. W pytaniach egzaminacyjnych trzeba odróżnić ją od podłoża, przekładek i warstw miękkich.
Warto uczyć się schematów warstw: podłoże (np. pasy) → warstwa sprężynująca (np. sprężyny sznurowane) → przekładki/izolacje → warstwy miękkie. Ćwicz rozpoznawanie nazw i funkcji: co jest bazą mocowania, co amortyzuje, a co usztywnia konstrukcję.
Ponieważ wymagają skojarzenia technologii (wiązanie/sznurowanie) z odpowiednim podłożem i funkcją elementów. Często działa skrót myślowy: "sprężyny" → wybór odpowiedzi ze słowem "sprężyny". Pomaga rozbicie problemu: warstwa sprężynująca jest podana, więc pytanie dotyczy tego, co znajduje się pod nią.
info

Około 39% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Sprężyny pojedyncze sznurowane systemem francuskim wymagają elastycznego podłoża, do którego można je mocować i które pracuje pod obciążeniem.Taką funkcję spełniają pasy parciane."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii tapicerstwa dotyczące warstw siedzisk sprężynowych
  • Instrukcje warsztatowe/ćwiczenia: sznurowanie sprężyn metodą francuską krok po kroku
  • Atlas materiałoznawstwa tapicerskiego (pasy, tkaniny techniczne, płyty, sklejki)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego