W obróbce maszynowej (np. skrawaniu, szlifowaniu, cięciu) występuje realne ryzyko urazu oczu: wióry, odpryski materiału, pył, a czasem także rozbryzgi chłodziw. Z tego powodu stosowanie okularów ochronnych jest jedną z najczęściej wymaganych i najskuteczniejszych praktyk BHP na takim stanowisku. Chroni przed zdarzeniami nagłymi (pojedynczy odprysk) oraz przed dłuższą ekspozycją na drobne cząstki.
Stwierdzenie o przechowywaniu przyrządów pomiarowych przy źródłach ciepła jest błędne, bo temperatura wpływa na dokładność pomiaru (rozszerzalność cieplna, dryft wskazań) i może przyspieszać zużycie elementów lub powodować uszkodzenia. W praktyce przyrządy przechowuje się w warunkach możliwie stabilnych, czystych i suchych.
Teza, że przyrządy tnące powinny być dostępne dla wszystkich, jest zbyt uproszczona i może prowadzić do sytuacji niebezpiecznych: narzędzia ostre wymagają kontroli dostępu, zabezpieczenia ostrzy i uporządkowanego miejsca odkładczego. Z kolei przekonanie, że narzędzia tnące nie wymagają konserwacji i ostrzenia, jest sprzeczne z praktyką: stępione narzędzie zwiększa siły skrawania, ryzyko zakleszczenia i pogarsza jakość obróbki, a także może prowokować niebezpieczne "dociskanie" lub pracę poza parametrami.
Wskazówka egzaminacyjna: odpowiedzi związane z ochroną oczu/ŚOI zwykle są poprawne, ale warto uważać na słowa absolutne (np. "zawsze") i pamiętać, że w realnej ocenie BHP dobór zabezpieczeń wynika z zagrożeń na stanowisku.
