W obsłudze codziennej maszyny kontroluje się m.in. stan czystości, wycieki oraz poziom/obecność środków smarnych w punktach smarowania. Jeśli w niektórych miejscach smar się kończy, właściwe działanie obejmuje dwa elementy: zgłoszenie oraz zastosowanie właściwego smaru zgodnie z instrukcją.
Zgłoszenie jest istotne, bo ubytek smaru może wynikać nie tylko z normalnej eksploatacji, ale też z nieszczelności, uszkodzenia uszczelnienia, błędnej częstotliwości smarowania lub niewłaściwego dozowania. W wielu zakładach tylko wyznaczone osoby wykonują smarowanie lub muszą je zatwierdzić (np. ze względu na bezpieczeństwo i odpowiedzialność za utrzymanie ruchu).
Uzupełnianie powinno być wykonane smarem wskazanym przez producenta. Różne smary mogą mieć inne właściwości (lepkość, odporność na temperaturę, kompatybilność z uszczelnieniami, dodatki EP), a ich mieszanie bywa niezalecane. Z tego powodu odpowiedź "dodać dowolny smar, który jest dostępny" jest ryzykowna: nawet jeśli chwilowo "pomoże", może pogorszyć smarowanie lub przyspieszyć zużycie.
Odpowiedź "zignorować problem" jest błędna, ponieważ niedostateczne smarowanie zwiększa tarcie, nagrzewanie i zużycie elementów współpracujących (np. łożysk i prowadnic). To może prowadzić do zatarcia, przestojów i kosztownych napraw, a także do sytuacji niebezpiecznych (np. nagły wzrost oporów ruchu, uszkodzenie osłon, wyrzuty smaru/odłamków).
Równie nieprawidłowe jest "usunąć pozostałości starego smaru i kontynuować pracę bez dodawania nowego". Samo usunięcie środka smarnego bez uzupełnienia pozbawia węzeł smarny ochrony. Czyszczenie i wymiana smaru mają sens tylko wtedy, gdy kończy się je ponownym, właściwym nasmarowaniem zgodnie z procedurą.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "zgodnie z instrukcją obsługi/DTR" oraz zgłoszenie do właściwej osoby, zwykle jest to najbezpieczniejsze i najbardziej profesjonalne postępowanie w obsłudze maszyn.
