Opis wskazuje, że kieszeń jest za mała na typowe użytkowanie (np. telefon). Taka niezgodność dotyczy przede wszystkim konstrukcji odzieży, czyli zaprojektowanych wymiarów, kształtu i usytuowania elementów. Jeśli kieszeń ma niewłaściwą wielkość, to zwykle oznacza, że w dokumentacji konstrukcyjnej (szablonach/opracowaniu) przyjęto błędne wymiary lub proporcje.
Dlaczego "błąd konstrukcyjny" jest poprawny?
Bo problemem jest cecha geometryczna elementu wyrobu: kieszeń nie spełnia wymagania funkcjonalnego wynikającego z projektu. Działanie naprawcze to najczęściej korekta konstrukcji (zmiana szablonu, wymiarów dodatków, ewentualnie zmiana położenia kieszeni) i ponowna weryfikacja na prototypie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Błąd materiałowy – dotyczy doboru lub jakości materiałów (tkaniny, dzianiny, podszewki, dodatków), np. zbyt niska gramatura, kurczliwość, mechacenie, przebarwienia. Materiał nie determinuje tego, że kieszeń jest zbyt mała wymiarowo.
- Błąd technologiczny – odnosi się do sposobu wykonania w procesie (operacji szycia i montażu), np. niewłaściwe parametry ściegu, rozciągnięcie krawędzi, krzywe przyszycie, pominięcie ryglowania. Technologia może zepsuć wygląd lub trwałość kieszeni, ale sama "za mała pojemność" jest typowo skutkiem projektu.
- Błąd stylistyczny – dotyczy estetyki i zgodności ze stylem (kompozycja, proporcje wizualne, trend, dekoracyjność). Kieszeń może być stylowo mała jako zabieg, ale w pytaniu wskazano na problem użytkowy – brak miejsca na standardowe przedmioty – więc klasyfikacja idzie w stronę konstrukcji, nie stylistyki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się słowa sugerujące wymiary, dopasowanie, pojemność, funkcję elementu, najpierw rozważ błąd konstrukcyjny. Gdy mowa o wadach surowca – materiałowy, a gdy o jakości szwu i operacji – technologiczny.
