Ucz się definicji i rozróżnień pojęć, ale zawsze łącz je z obserwacją pacjenta: mobilność, samoobsługa, bezpieczeństwo, stan odżywienia, orientacja i nastrój. Dobrą metodą jest analizowanie krótkich opisów przypadków i wskazywanie, czy pytanie dotyczy przyczyn, skutków czy zespołów problemów.