W sytuacji, gdy osoba z niepełnosprawnością ma trudności z ubieraniem się, rola asystenta polega na dobraniu takiego wsparcia, które ułatwia wykonanie czynności i wzmacnia poczucie sprawczości, a jednocześnie nie narusza godności ani bezpieczeństwa.
Odpowiedź "Zaproponuj, aby osoba niepełnosprawna nosiła tylko luźne ubrania, które są łatwe do założenia." jest najbliższa temu podejściu, bo wskazuje na adaptację (dobór garderoby łatwiejszej do zakładania) zamiast przymusu lub rezygnacji z problemu. W praktyce dobór odzieży może zmniejszyć barierę wynikającą np. z ograniczeń ruchu, bólu czy osłabionej motoryki.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ:
- "Zignoruj problem, ponieważ osoba niepełnosprawna musi nauczyć się radzić sobie samodzielnie." – to błąd polegający na pozostawieniu osoby bez wsparcia mimo zauważonej bariery. Samodzielność buduje się przez dobranie pomocy i stopniowanie trudności, a nie przez zaniechanie.
- "Zmusz osobę niepełnosprawną do ubierania się, mimo że ma trudności." – przymus zwiększa stres i opór, może też prowadzić do urazu (szarpanie, utrata równowagi) oraz naruszać godność.
- "Zaproponuj, aby osoba niepełnosprawna nosiła tylko jedno ubranie…" – to nie rozwiązuje przyczyny trudności i prowadzi do zaniedbań higienicznych oraz obniżenia jakości życia.
Egzaminacyjnie warto pamiętać zasadę: wybieraj rozwiązania wspierające, a nie przemocowe, i takie, które realnie ułatwiają czynność (adaptacja, pomoc, organizacja kroków), zamiast ignorowania lub skrajnych ograniczeń.
