KWALIFIKACJA SPO1 - TEST WIEDZY NR 3

PYTANIE NR 40.
Podczas pomocy osobie niepełnosprawnej w korzystaniu z kuli do chodzenia, zauważasz, że osoba ta ma trudności z utrzymaniem równowagi. Co powinieneś zrobić?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przy trudnościach z równowagą w chodzeniu o kulach najważniejsze jest bezpieczeństwo i właściwe dopasowanie sprzętu. Asystent powinien zgłosić problem specjaliście (fizjoterapeucie/terapeucie), który oceni technikę chodu, wysokość ustawienia i ewentualną potrzebę zmiany lub modyfikacji kuli.

Pełne wyjaśnienie:

Trudności z utrzymaniem równowagi podczas chodzenia o kuli mogą wynikać m.in. z: nieprawidłowo ustawionej wysokości kuli, złej techniki chodu, bólu, osłabienia mięśni, zaburzeń czucia, zawrotów głowy albo niewłaściwie dobranego typu kuli czy końcówek. W każdej z tych sytuacji rośnie ryzyko upadku, dlatego reakcja powinna być ostrożna i oparta na współpracy z zespołem terapeutycznym.

Dlaczego poprawna jest konsultacja z terapeutą zajęciowym lub fizjoterapeutą?
To specjaliści, którzy oceniają funkcjonowanie w ruchu, dobór zaopatrzenia pomocniczego i uczą bezpiecznej techniki. Mogą sprawdzić, czy kula jest właściwie dopasowana (wysokość, uchwyt, mankiet), czy osoba używa jej po właściwej stronie i w odpowiedniej sekwencji kroku, a także czy potrzebne są inne rozwiązania (np. inny typ podpórki lub dodatkowa asekuracja).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Zignorowanie problemu to błąd, bo trudności z równowagą to sygnał ryzyka upadku i urazu. Brak reakcji może doprowadzić do pogorszenia stanu lub wypadku podczas kolejnych prób chodzenia.
  • Zmiana kuli bez konsultacji oznacza działanie poza kompetencjami i może pogorszyć sytuację (np. nowy model będzie jeszcze mniej stabilny lub źle ustawiony). Dobór i nauka użytkowania powinny być ocenione przez osobę z przygotowaniem terapeutycznym.
  • Nakaz utrzymania równowagi "mimo komfortu" ignoruje stan funkcjonalny osoby i może zwiększać napięcie, lęk oraz ryzyko upadku. Wsparcie powinno uwzględniać bezpieczeństwo, poczucie kontroli i możliwości osoby.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o sprzęt pomocniczy często poprawną strategią jest: zauważ problem → zabezpiecz sytuację → zgłoś do specjalisty → nie modyfikuj samodzielnie zaopatrzenia. To pokazuje zarówno troskę o bezpieczeństwo, jak i znajomość granic własnych kompetencji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Należy potraktować to jako sygnał ryzyka upadku i zgłosić problem specjaliście (fizjoterapeucie lub terapeucie zajęciowemu). Specjalista oceni dopasowanie kuli i technikę chodu. Asystent nie powinien samodzielnie "naprawiać" sprzętu bez konsultacji.
Ignorowanie objawów zwiększa ryzyko upadku, urazu i utraty poczucia bezpieczeństwa u osoby wspieranej. Trudność z równowagą może wynikać z bólu, osłabienia, złego dopasowania kuli lub błędnej techniki. Reakcja powinna polegać na zgłoszeniu i zabezpieczeniu sytuacji.
Zwykle nie jest to właściwe działanie bez konsultacji, bo dobór sprzętu i nauka jego używania wymagają oceny terapeutycznej. Samodzielna zmiana modelu może pogorszyć stabilność lub dopasowanie. Bezpieczniej jest zgłosić problem do fizjoterapeuty/terapeuty zajęciowego.
Częste przyczyny to: nieprawidłowa wysokość kuli, zła technika (kolejność stawiania kuli i nogi), ból, osłabienie mięśni, zawroty głowy, zmęczenie oraz niewłaściwe końcówki antypoślizgowe. Dlatego potrzebna bywa kontrola specjalisty i trening chodu.
Fizjoterapeuta ocenia funkcję ruchową, uczy bezpiecznej techniki chodu, dobiera zakres obciążania kończyny oraz sprawdza ustawienie kuli. Może też zalecić ćwiczenia równoważne i wzmacniające. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko upadków i przeciążeń.
To przede wszystkim dopasowanie wysokości do wzrostu i postawy, ustawienie uchwytu oraz sprawdzenie elementów stabilizujących (np. końcówki). Obejmuje też ocenę, czy typ kuli jest odpowiedni do możliwości osoby. Takie decyzje powinny być podejmowane po konsultacji ze specjalistą.
Bo pomija realne ograniczenia funkcjonalne i może doprowadzić do upadku. Dodatkowo wzmacnia stres i napięcie mięśniowe, co często pogarsza kontrolę ruchu. W opiece ważniejsze jest spokojne przerwanie czynności, asekuracja i zgłoszenie trudności do osób kompetentnych.
Często wybierają działanie "na własną rękę" (np. zmiana sprzętu) albo odpowiedź bagatelizującą ryzyko. Innym błędem jest mylenie roli asystenta z rolą terapeuty. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle liczy się bezpieczeństwo, obserwacja i właściwe skierowanie do specjalisty.
Gdy pojawia się chwiejność, nagłe osłabienie, zawroty głowy, ból, wyraźny lęk, potykanie się lub poślizg końcówki kuli. Takie sygnały wskazują na wzrost ryzyka upadku. Wtedy należy zabezpieczyć osobę i skontaktować się z fizjoterapeutą lub opiekunem.
Ucz się schematów postępowania: ocena bezpieczeństwa, asekuracja, komunikacja, zgłoszenie do specjalisty i dokumentowanie obserwacji. Powtarzaj różnice kompetencyjne między asystentem a fizjoterapeutą. Pomaga też praktyka: omówienie typowych sytuacji ryzyka upadku i właściwych reakcji.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 68% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Przy trudnościach z równowagą w chodzeniu o kulach najważniejsze jest bezpieczeństwo i właściwe dopasowanie sprzętu."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu asekuracji i transferu w opiece
  • Podstawowe podręczniki/kompendia rehabilitacji funkcjonalnej i profilaktyki upadków
  • Instrukcje producentów dotyczące regulacji i użytkowania kul łokciowych/pachowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026

Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego