KWALIFIKACJA BPO1 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 34.
Podczas pożaru pyłów mącznych w pomieszczeniach produkcyjnych piekarni na pracowniku zapaliła się odzież. Udzielając pomocy należy w pierwszej kolejności
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W pierwszej pomocy priorytetem jest natychmiastowe przerwanie działania czynnika zagrażającego życiu i zdrowiu. Gdy pali się odzież, należy jak najszybciej zdławić płomień (np. kocem gaśniczym), aby zatrzymać proces oparzania. Dopiero po ugaszeniu wykonuje się kolejne kroki, m.in. wezwanie pomocy i ocenę stanu poszkodowanego.

Pełne wyjaśnienie:

W sytuacji, gdy na pracowniku zapaliła się odzież, najważniejsze jest natychmiastowe przerwanie działania źródła urazu. Płonąca odzież powoduje bardzo szybkie narastanie oparzeń, a każda sekunda podtrzymywania płomienia pogłębia uszkodzenie tkanek i zwiększa ryzyko wstrząsu oraz powikłań. Dlatego odpowiedź "ugasić płonącą odzież kocem gaśniczym" odzwierciedla właściwy priorytet: zdławienie ognia przez odcięcie dopływu tlenu.

Dlaczego pozostałe propozycje nie są pierwszym krokiem?

  • "Ułożyć ofiarę w pozycji bezpiecznej." Pozycja bezpieczna ma zastosowanie głównie u osoby nieprzytomnej z prawidłowym oddechem. Jeśli jednak odzież nadal się pali, ułożenie w tej pozycji nie usuwa czynnika urazowego i może opóźnić gaszenie, a nawet utrudnić je.
  • "Wezwać pogotowie ratunkowe." Wezwanie pomocy jest bardzo ważne, ale nie powinno wyprzedzać działania, które natychmiast zatrzymuje narastanie obrażeń. Najpierw gasi się płomień, a następnie wzywa pomoc (o ile sytuacja na to pozwala, a najlepiej zlecając telefon osobie postronnej).
  • "Zapewnić poszkodowanemu dostęp świeżego powietrza." To może być potrzebne przy zadymieniu lub podrażnieniu dróg oddechowych, ale w tym scenariuszu kluczowym, bezpośrednim zagrożeniem jest ogień na odzieży. Usunięcie z obszaru dymu bez ugaszenia ubrania nie rozwiązuje problemu i nie zatrzymuje oparzeń.

W praktyce zakładowej procedura powinna łączyć: bezpieczeństwo ratującego, szybkie zdławienie płomieni (np. koc gaśniczy), a następnie ocenę stanu poszkodowanego, schładzanie oparzeń (jeśli wskazane), wezwanie pomocy medycznej i dalsze działania zgodnie z zasadami pierwszej pomocy oraz procedurami zakładu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Pierwszym krokiem jest jak najszybsze ugaszenie płonącej odzieży, aby przerwać narastanie oparzeń. Najczęściej robi się to przez zdławienie płomieni (np. kocem gaśniczym) i dopiero potem przechodzi do oceny stanu, wzywania pomocy i dalszych czynności.
Bo płomień działa tu i teraz i w każdej sekundzie pogłębia oparzenia. Telefon nie zatrzyma procesu oparzania, a szybkie zdławienie ognia może istotnie ograniczyć rozległość obrażeń. Wezwanie pomocy wykonuje się zaraz po usunięciu bezpośredniego zagrożenia lub równolegle z pomocą innych osób.
Koc gaśniczy tłumi ogień przez odcięcie dopływu tlenu do płomieni. Przyłożony i dociśnięty do płonącej odzieży "dusi" ogień, co zwykle jest skuteczne w przypadku zapalenia ubrania. Ważne jest osłanianie dłoni i zachowanie własnego bezpieczeństwa.
Nie jako pierwszy krok. Pozycja bezpieczna ma sens dopiero po ugaszeniu płomieni i po ocenie przytomności oraz oddechu. Jeśli odzież nadal się pali, priorytetem jest zdławienie ognia, bo inaczej obrażenia będą się pogłębiać niezależnie od ułożenia poszkodowanego.
Świeże powietrze zapewnia się, gdy istnieje ryzyko podtrucia dymem, niedotlenienia lub podrażnienia dróg oddechowych. Jednak w sytuacji płonącej odzieży pierwszeństwo ma ugaszenie płomieni. Po opanowaniu ognia można ewakuować z zadymienia i monitorować oddech.
Częste błędy to: opóźnianie gaszenia przez dzwonienie po pomoc, próba biegu poszkodowanego (płomień się wzmaga), brak zdławienia ognia i skupienie się wyłącznie na dymie. Prawidłowo: najpierw tłumienie ognia, potem ocena stanu, chłodzenie oparzeń i wezwanie pomocy.
W wielu miejscach pracy gaśnica może pomóc, ale wymaga rozwagi (ciśnienie strumienia, ryzyko wychłodzenia, ograniczona widoczność). Koc gaśniczy jest prosty do zdławienia ognia na ubraniu. Najważniejsze jest skuteczne i szybkie przerwanie palenia przy zachowaniu bezpieczeństwa ratującego.
Po ugaszeniu należy ocenić przytomność i oddech, wezwać pomoc (jeśli nie zrobiono tego wcześniej), zabezpieczyć oparzenia zgodnie z zasadami pierwszej pomocy oraz monitorować stan. W razie potrzeby rozpoczyna się RKO. W zakładzie pracy uruchamia się też procedury alarmowe i powypadkowe.
Pyły palne (w tym mączne) mogą tworzyć w powietrzu mieszaniny łatwopalne, a w określonych warunkach nawet wybuchowe. W praktyce BHP oznacza to konieczność ograniczania zapylenia, kontroli źródeł zapłonu i szkolenia pracowników z reagowania na pożar oraz użycia sprzętu gaśniczego.
Warto zadbać o porządek i usuwanie pyłów, właściwą wentylację, sprawne instalacje, eliminację źródeł zapłonu oraz łatwy dostęp do sprzętu gaśniczego (np. koce, gaśnice). Kluczowe są też szkolenia, instrukcje postępowania, drożne drogi ewakuacyjne i ćwiczenia alarmowe.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 59% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "W pierwszej pomocy priorytetem jest natychmiastowe przerwanie działania czynnika zagrażającego życiu i zdrowiu."

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z pierwszej pomocy (oparzenia, zapalenie odzieży)
  • Instrukcje użytkowania i szkolenia z użycia koca gaśniczego oraz gaśnic
  • Procedury wewnętrzne zakładu pracy: alarmowanie, ewakuacja, postępowanie powypadkowe

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego