W projektowaniu osnów geodezyjnych kluczowe jest przygotowanie koncepcji sieci punktów oraz sprawdzenie warunków terenowych. Na tym etapie wykonuje się czynności analityczne i organizacyjne, które mają doprowadzić do poprawnego zaplanowania późniejszych prac terenowych.
Odpowiedź "stabilizacji punktów geodezyjnych." jest właściwa, ponieważ stabilizacja (czyli trwałe założenie/umocowanie znaku punktu w terenie) jest typowa dla etapu zakładania lub realizacji osnowy. Dopiero po zatwierdzeniu projektu i wyborze miejsc przystępuje się do fizycznego osadzania znaków, ich ewentualnego zabezpieczenia oraz przygotowania do pomiarów.
Pozostałe odpowiedzi opisują działania charakterystyczne dla projektowania:
- "wywiadu terenowego." – rekonesans pozwala ocenić widoczności, dostępność miejsc, przeszkody terenowe i realność wykonania planowanej sieci.
- "inwentaryzacji istniejących punktów geodezyjnych." – zanim zaprojektuje się nowe punkty, sprawdza się, które istniejące znaki można wykorzystać, w jakim są stanie i czy spełniają wymagania zadania.
- "ustalenia lokalizacji i zabudowy poszczególnych punktów sieci." – dobór miejsc (lokalizacja) oraz zaplanowanie sposobu przygotowania punktu (zabudowa w sensie organizacyjno-technicznym) to element projektu, poprzedzający wykonawstwo.
Typowa pułapka egzaminacyjna polega na zlepieniu w jedną całość wszystkich prac "przy osnowie". Warto zapamiętać prosty podział: projektowanie = rozpoznanie, wybór, plan; realizacja = wykonanie w terenie, w tym stabilizacja. Zwracaj też uwagę na słowo "nie", bo odwraca sens pytania.
