W oznaczeniach norm spotyka się człony wskazujące na poziom organizacji normalizacyjnej oraz na to, że dany dokument został wdrożony w systemie krajowym. Zapis PN-EN-IEC 60364-6:2018-06E składa się z kilku informacji:
- PN – dokument jest opublikowany jako Polska Norma (czyli funkcjonuje w krajowym zbiorze norm).
- EN – norma ma status normy europejskiej (wdrożonej w ramach systemu europejskiego).
- IEC – rdzeń treści pochodzi ze standardu opracowanego na poziomie międzynarodowym przez IEC.
- 60364-6 – numer i część normy (identyfikator w danej serii).
- 2018-06 – data wydania/edycji.
Jeżeli pytanie rozumieć jako klasyfikację "do jakiej kategorii należy norma" w sensie pochodzenia standardu, to decydujący jest człon IEC. Taki dokument odwołuje się do normalizacji międzynarodowej, stąd wybór "Norma międzynarodowa".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tej interpretacji?
- "Norma europejska" – człon EN faktycznie występuje, ale w pytaniu wskazano pełne oznaczenie PN-EN-IEC; przy klasyfikacji pochodzenia treści nadrzędny bywa poziom IEC, a EN pełni rolę europejskiego wdrożenia.
- "Norma krajowa" – PN nie oznacza, że treść została opracowana wyłącznie krajowo; często PN jest tłumaczeniem lub wdrożeniem EN/ISO/IEC.
- "Norma lokalna" – w typowych podziałach stosowanych na egzaminach i w formalnej normalizacji nie jest to podstawowa kategoria równorzędna PN/EN/IEC.
W praktyce egzaminacyjnej warto przyjąć zasadę: czytaj symbol od lewej do prawej, ale szukaj najwyższego poziomu normalizacji w oznaczeniu. Gdy widzisz człon IEC (lub ISO), zwykle wskazuje on na międzynarodowe źródło standardu, nawet jeśli dokument jest opublikowany jako PN.
