Na etapie rekrutacji pracodawca powinien przetwarzać dane osobowe w zakresie adekwatnym do celu, czyli: umożliwiającym kontakt z kandydatem i ocenę jego przydatności na stanowisku. Zgodnie z zasadą minimalizacji danych (RODO) nie zbiera się informacji "na zapas", lecz tylko te, które są potrzebne do konkretnego działania.
W tej sytuacji kandydat spełnia wymagane kwalifikacje, ale w życiorysie nie podał numeru telefonu ani adresu e-mail. Skoro rekruter ma możliwość wysłania wiadomości przez system rekrutacyjny, najwłaściwszym krokiem jest skontaktowanie się i poproszenie o uzupełnienie danych kontaktowych. To pozwala kontynuować proces w sposób uporządkowany i zgodny z celem przetwarzania danych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Odrzucenie aplikacji jako "niezgodnej z prawem" – brak danych kontaktowych w życiorysie nie jest przestępstwem ani sam w sobie naruszeniem prawa. Jest to raczej brak praktyczny, który można uzupełnić.
- Zignorowanie braku i kontynuowanie bez pozyskania kontaktu – utrudnia to realizację celu rekrutacji (np. umówienie rozmowy, przekazanie informacji). Skoro kontakt jest możliwy, zasadne jest uzupełnienie danych.
- Żądanie numeru PESEL – na etapie rekrutacji nie powinno się rozszerzać zakresu danych ponad to, co niezbędne. PESEL jest danymi wrażliwymi w sensie ryzyka nadużyć i co do zasady pojawia się dopiero na późniejszym etapie związanym z zatrudnieniem i obowiązkami pracodawcy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się dane typu PESEL, numer rachunku czy adres zamieszkania, sprawdź, czy pytanie dotyczy kandydata (rekrutacja) czy pracownika (po zatrudnieniu). To rozróżnienie często przesądza o poprawnym wyborze.
