KWALIFIKACJA MED6 - TEST WIEDZY NR 3

System FDI (dwucyfrowy, znormalizowany także jako ISO 3950) służy do jednoznacznego oznaczania zębów w dokumentacji i komunikacji kliniczno‑laboratoryjnej. Kluczową informacją jest lokalizacja zęba w jamie ustnej, czyli:

• ćwiartka/kwadrant (czy ząb leży w szczęce czy żuchwie oraz po której stronie pacjenta),
• pozycja w łuku (kolejność zęba liczona od linii pośrodkowej).

Dlatego poprawna odpowiedź to: Pozycja zęba w łuku zębowym – bez niej nie da się nadać prawidłowego oznaczenia numerycznego.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• Kształt korony – to cecha anatomiczna/morfologiczna wykorzystywana przy rozpoznawaniu i odtwarzaniu anatomii, ale nie stanowi składnika kodu FDI. W FDI nie "koduje się" kształtu, tylko położenie.
• Rodzaj zęba – potocznie może oznaczać np. siekacz/kieł/przedtrzonowiec, jednak w systemie FDI nie zapisuje się nazwy zęba, tylko jego numer wynikający z miejsca w łuku. Sama informacja o rodzaju (bez wskazania strony i łuku) nie pozwala jednoznacznie zidentyfikować konkretnego zęba.
• Wszystkie powyższe – to typowy dystraktor. Choć w projektowaniu korony uwzględnia się kształt i typ zęba, pytanie dotyczy wyłącznie oznaczenia w systemie FDI, a do tego potrzebne jest położenie (ćwiartka i pozycja w łuku), nie komplet cech morfologicznych.

W praktyce technika dentystycznego poprawne oznaczenie zęba jest krytyczne, bo minimalizuje ryzyko wykonania uzupełnienia dla niewłaściwego zęba (błąd strony, łuku lub zęba o podobnej funkcji), szczególnie w pracach wielopunktowych i w środowisku CAD/CAM.