KWALIFIKACJA DRM8 - TEST WIEDZY NR 2

PYTANIE NR 9.
Podczas przeglądu dostawy drewna zauważasz, że niektóre kawałki mają ciemne plamy i pachną nieprzyjemnie. Jakie uszkodzenie najprawdopodobniej zaobserwowałeś?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ciemne plamy połączone z nieprzyjemnym, stęchłym lub gnilnym zapachem są typowe dla biologicznego rozkładu drewna wywoływanego przez grzyby, czyli zgnilizny.
Pozostałe odpowiedzi opisują głównie wady/urazy mechaniczne lub cechy budowy (sęk), które nie dają charakterystycznego "gnilnego" zapachu.

Pełne wyjaśnienie:

Opis "ciemne plamy" oraz "nieprzyjemny zapach" najbardziej pasuje do wady biologicznej, czyli zgnilizny. Zgnilizna jest skutkiem rozwoju mikroorganizmów (najczęściej grzybów) w drewnie, czemu sprzyja podwyższona wilgotność i niewłaściwe składowanie. W praktyce kontrola organoleptyczna (oględziny i węch) jest jednym z pierwszych sygnałów, że materiał może być zdegradowany i nie powinien trafić do procesu produkcji bez dodatkowej oceny.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?

  • "Sęk" to naturalny element budowy drewna (pozostałość po gałęzi). Może być ciemniejszy od otoczenia, ale sam w sobie nie jest objawem rozkładu i typowo nie powoduje gnilnego zapachu całej sztuki.
  • "Pęknięcie" jest uszkodzeniem mechanicznym lub skutkiem naprężeń (np. podczas schnięcia). Może być widoczne jako szczelina, ale nie wyjaśnia "ciemnych plam" ani nieprzyjemnego zapachu.
  • "Wykruszenie" oznacza ubytek materiału na krawędziach lub powierzchni (np. od uderzeń, obróbki, transportu). To również nie jest typowy objaw procesów biologicznych i nie wiąże się z zapachem charakterystycznym dla degradacji.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się zapach (stęchły/gnilny) oraz przebarwienia, zwykle chodzi o procesy biologiczne i zawilgocenie, a nie o uszkodzenia mechaniczne. W praktyce warto pamiętać, że takie drewno może pogarszać jakość wyrobu, zwiększać odpady i wymagać odseparowania partii.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Zgnilizna drewna to biologiczny rozkład materiału, najczęściej wywołany przez grzyby w warunkach podwyższonej wilgotności.

Typowe sygnały to przebarwienia, zmiana struktury (osłabienie) i często stęchły lub gnilny zapach podczas oględzin dostawy.

Nieprzyjemny zapach bywa skutkiem procesów biologicznych zachodzących w zawilgoconym drewnie.

Gdy mikroorganizmy (np. grzyby) rozwijają się w materiale, mogą powstawać związki zapachowe kojarzone ze stęchlizną lub gniciem, co jest ważną wskazówką w kontroli jakości.

Najczęściej przyczyną jest zbyt duża wilgotność surowca oraz nieprawidłowe składowanie (brak przewiewu, kontakt z gruntem, długie magazynowanie w złych warunkach).

Ryzyko rośnie też przy uszkodzeniach powierzchni i zabrudzeniach, które ułatwiają rozwój mikroorganizmów.

Sęk to naturalna część drewna (miejsce po gałęzi) i zwykle ma wyraźny, lokalny kształt oraz inną strukturę słojów.

Zgnilizna częściej daje nieregularne przebarwienia, a dodatkowo może towarzyszyć jej nieprzyjemny zapach i pogorszenie właściwości mechanicznych w strefie zmienionej.

Nie. Pęknięcia najczęściej wynikają z naprężeń (np. podczas schnięcia), uderzeń lub niewłaściwego transportu.

Same pęknięcia nie są typowym objawem zgnilizny. Jeśli jednak pęknięciom towarzyszą przebarwienia i przykry zapach, może to wskazywać na dodatkowy problem z wilgotnością i degradacją.

Drewno ze zgnilizną ma zwykle obniżoną wytrzymałość i gorszą stabilność, co zwiększa ryzyko pękania, kruszenia i wad wyrobu.

Może też powodować większe straty materiałowe oraz problemy jakościowe na etapie obróbki (np. strugania, frezowania) i w gotowym produkcie.

W praktyce należy wydzielić podejrzane elementy, nie mieszać ich z materiałem pełnowartościowym i zgłosić niezgodność zgodnie z procedurą zakładową.

Często wykonuje się dodatkową ocenę (np. selekcję, pomiar wilgotności, decyzję o odrzuceniu partii lub innym przeznaczeniu materiału).

Podwyższona wilgotność sprzyja rozwojowi grzybów, które odpowiadają za biologiczny rozkład drewna.

Dlatego ważne są prawidłowe warunki magazynowania (przewiew, separacja od podłoża) oraz właściwe suszenie. Kontrola wilgotności jest kluczowa, by ograniczyć ryzyko degradacji surowca.

Często mylone są naturalne cechy (np. sęki) oraz uszkodzenia mechaniczne (pęknięcia, ubytki) z wadami biologicznymi.

Pomaga zwrócenie uwagi na zestaw objawów: zgnilizna to zwykle przebarwienia plus nieprzyjemny zapach i osłabienie struktury, a nie tylko pojedyncza "skaza".

Najpierw wyłap słowa-klucze z opisu: kolor/przebarwienia, zapach, kształt wady (szczelina, ubytek), lokalizacja i powtarzalność.

Następnie przypisz je do grupy: wada biologiczna, wada budowy, uszkodzenie mechaniczne. Gdy pojawia się zapach stęchły/gnilny, zwykle wskazuje to na degradację biologiczną.

info

Około 69% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii drewna (działy: wady drewna, biodegradacja)
  • Materiały szkolne/branżowe o rozpoznawaniu wad tarcicy i sortowaniu jakościowym
  • Instrukcje zakładowe kontroli jakości dostaw surowca drzewnego

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego