Jeżeli podczas przeglądu technicznego na powierzchni elementu obserwujesz rdzę, oznacza to, że materiał ulegał niszczeniu w wyniku korozji. W ujęciu eksploatacyjnym jest to klasyfikowane jako zużycie korozyjne, czyli ubytek lub osłabienie materiału spowodowane reakcjami chemicznymi/elektrochemicznymi zachodzącymi na granicy metal–środowisko. Rdza (tlenki i wodorotlenki żelaza) jest widocznym objawem, że proces korozji już zaszedł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do objawu "rdza"?
- Zużycie adhezyjne wynika z miejscowego "przywierania" i zrywania mikronierówności podczas tarcia ślizgowego. Typowe są zatarcia, smugi, przyklejenia materiału, a nie produkty korozji.
- Zużycie ścierne pojawia się, gdy twarde cząstki (np. piasek, opiłki) lub chropowata powierzchnia "skrobią" drugi element. Objawem są rysy, bruzdy i wygładzenie, a nie nalot rdzy.
- Zużycie zmęczeniowe wiąże się z cyklicznymi obciążeniami i powstawaniem pęknięć zmęczeniowych (np. w łożyskach tocznych: łuszczenie, pitting). To mechanizm mechaniczny, który nie daje charakterystycznego produktu w postaci rdzy.
W praktyce mechanika-monterа ważne jest, aby nie poprzestać na samej nazwie zużycia: po rozpoznaniu zużycia korozyjnego warto określić warunki sprzyjające (wilgoć, sól, kontakt dwóch metali, uszkodzona powłoka, brak konserwacji) i zaplanować działania: oczyszczenie, osuszenie, zabezpieczenie powłoką/olejem, ewentualnie wymianę lub regenerację elementu.
