W przeglądach okresowych urządzeń elektronicznych często zaczyna się od oceny stanu elementów mechanicznych, czyli wszystkiego, co dotyczy fizycznej integralności urządzenia: czy obudowa nie jest pęknięta, czy nie ma odkształceń, czy elementy są prawidłowo zamocowane, a także czy złącza i prowadzenie przewodów nie wskazują na przetarcia, naderwania lub poluzowania.
Odpowiedź "Kontrola stanu układów scalonych" nie należy do tej grupy, ponieważ układy scalone są elementami elektronicznymi pracującymi w strukturze półprzewodnikowej. Ich ocena to zwykle diagnostyka elektroniczna (np. pomiary, analiza sygnałów, testy funkcjonalne), a nie ocena mechaniki.
Pozostałe czynności pasują do szeroko rozumianej oceny stanu fizycznego urządzenia:
- "Sprawdzenie stanu obudowy urządzenia" jest klasycznym elementem oceny mechanicznej (pęknięcia, ubytki, ślady uderzeń, szczelność, stan mocowań).
- "Kontrola stanu przewodów i kabli" w praktyce przeglądów obejmuje ocenę uszkodzeń zewnętrznych (przetarcia izolacji, złamania przy odgiętce, wyrwania) – są to typowe symptomy problemów mechanicznych, nawet jeśli dotyczą toru elektrycznego.
- "Ocena stopnia zużycia baterii" dotyczy głównie parametrów eksploatacyjnych źródła zasilania; bywa sprawdzana w przeglądach, ale nie jest rdzeniem oceny mechaniki. Na egzaminie kluczowe jest jednak rozpoznanie, że układy scalone są jednoznacznie elektroniczne, więc nie pasują do oceny mechanicznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "mechaniczne", szukaj odpowiedzi dotyczących obudowy, mocowań, uszkodzeń fizycznych, zużycia części, a unikaj elementów typowo półprzewodnikowych i funkcjonalnej diagnostyki układów.
