W przygotowaniu gleby pod uprawę roślin sadowniczych dąży się do uzyskania warunków sprzyjających szybkiemu i głębokiemu ukorzenieniu oraz sprawnej pielęgnacji w kolejnych latach. Duża ilość kamieni w glebie jest problemem przede wszystkim dlatego, że stanowi barierę mechaniczną w strefie, w której rozwijają się korzenie drzew i krzewów. Nawet jeśli roślina "przyjmie się", kamienie mogą ograniczać swobodną penetrację gleby, a przez to pośrednio pogarszać dostęp do wody i składników pokarmowych.
Dlatego prawidłowym działaniem jest usunięcie kamieni z terenu (co najmniej z warstwy uprawnej i miejsc planowanego sadzenia). Taki zabieg wykonuje się podczas doprawiania gleby: przekopywania/orki i dalszych prac przygotowawczych. Efektem jest bardziej jednorodny profil glebowy, łatwiejsze sadzenie oraz mniejsze ryzyko problemów w późniejszej eksploatacji sadu.
Odpowiedź "Pozostawiłbyś kamienie, nie mają one wpływu na uprawę." jest nieprawidłowa, bo ignoruje fizyczny wpływ kamieni na rozwój korzeni oraz na techniczne aspekty pielęgnacji. Odpowiedź "Przykryłbyś kamienie warstwą ziemi." jest pozornym rozwiązaniem: kamienie pozostają przeszkodą w glebie, tylko są mniej widoczne, a problem wróci przy kolejnych pracach i w strefie korzeniowej. Odpowiedź "Zmieniłbyś miejsce uprawy." może być rozważana dopiero po ocenie wielu czynników stanowiska; sama obecność kamieni nie jest automatycznym powodem rezygnacji, bo standardowo stosuje się oczyszczanie i przygotowanie gleby.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się przeszkoda mechaniczna w glebie (kamienie, gruz), właściwą praktyką przygotowania stanowiska jest jej usunięcie, a nie maskowanie czy ignorowanie.
